loading
Proszę czekać...
reklama_pozioma
Nasze zmartwychwstania: Polski kloszard, który podbił Hollywood
Opublikowano dnia 01.04.2018 01:20
Czekałem na śmierć i powoli przechodziłem w stan cuchnącej wegetacji. Z pomocą niespodziewanie przyszedł mi Chrystus.

Wikipedia domena publiczna
Romuald Kłos urodził się w 1956 roku w Warszawie. Matka pochodziła z katolickiej rodziny, lecz ojciec był wojującym z Kościołem ateistą. Idąc w ślady ojca, nie wierzył w Boga. Uważał, że człowiek wierzący jest wręcz śmieszny i słaby. Gdyby nie babcia ze strony mamy, pewnie nigdy by go nie ochrzczono, ale to był jego ostatni kontakt z Kościołem. Nie potrzebował Boga, bo przecież był człowiekiem sukcesu. W szkole dobrze się uczył, odnosił sukcesy w sporcie, dostał się na upragnione studia architektoniczne. Jak sam o sobie mówi, był nowoczesnym wolnomyślicielem z PRL. W akademiku poznał swoją przyszłą żonę, z którą wkrótce wziął ślub.
 
Władca życia
Ich życie było prawdziwą sielanką: ona była piękna i mądra, mieli córkę, dobrze wyposażone mieszkanie, dwa samochody i coraz lepiej prosperujący własny zakład samochodowy, w którym zatrudnionych było kilku pracowników. Romuald czuł, że ma pełną kontrolę nad swoim życiem. Nie zauważył, kiedy jego małżeństwo zaczęło się rozsypywać. Przełom nastąpił po dziesięciu latach, kiedy jego żona wraz z córką wybrały się na wycieczkę do Kanady i już nie wróciły do Polski. Romuald zaczął organizować wylot zza ocean, aby do nich dołączyć. Otrzymanie paszportu graniczyło z cudem. W 1987 roku na jego drodze stanął „życzliwy” urzędnik biura przepustek, który za jedyne milion złotych obiecał pomoc. Romuald sprzedał wszystko: mieszkanie, samochody, a nawet zakład. Uzbierał tylko 700 tys. zł. Urzędnik zgodził się dać 300 tys. na kredyt. Romuald dostał paszport i kartę przekroczenia granicy, którą dostawało się przy wyjeździe i należało zwrócić po powrocie do kraju. Do Kanady musiał udać się przez któreś z zachodnioeuropejskich miast. Wybrał Rzym. Jego radość nie trwała jednak długo. Już na lotnisku w stolicy Włoch zatrzymano go i zawrócono do Polski. Został bez mieszkania, pracy i pieniędzy, z długiem u urzędnika. Jedyne co miał, to determinacja – wiedział, że musi dotrzeć do Rzymu. Do Wiecznego Miasta dotarł po tygodniu marszu, podróży stopem, przypadkowymi pociągami. Na miejscu okazało się, że na wizę do Kanady musi poczekać trzy lata. Mimo tak wielu przeciwności losu wciąż towarzyszyło mu szczęście. Nie musiał jak inni przybysze z Europy Wschodniej stać na skrzyżowaniach, by myć szyby samochodów. Zawsze znajdował dobrą pracę. W końcu poleciał do Kanady, gdzie spędził 1,5 roku. Niestety rodzina, do której jechał, już nie istniała. Żona, z którą rozwiódł się, by odsunąć podejrzenia polskich władz, że zamierza zostać w Kanadzie na stałe, ponownie wyszła za mąż. Jego ukochana córka miała już nowe rodzeństwo. W Kanadzie nie było dla niego miejsca, w Polsce był spalony, dlatego postanowił wrócić do Rzymu.
 
Wydarzenia
więcej
Opinie
więcej
Najnowszy numer
Związek
więcej
Wideo Agnieszka Romaszewska: Ukraina postawiła na Niemcy. I się na tym przejedzie
Blogi
avatar
Jerzy
Bukowski

Jerzy Bukowski: Jak sprytnie poradzić sobie z reliktami komunizmu?
Problemy z pamiątkami minionego ustroju mają też inne dawniej zniewolone przez Sowietów państwa.
avatar
Jerzy
Bukowski

Bukowski: Zakończono budowę pomnika gen. Kuklińskiego
Monument robi spore wrażenie, chociaż osobiście wolałbym, żeby był on figuralny, a nie symboliczny.
avatar
prof. Romuald
Szeremietiew

Romuald Szeremietiew: Dwa sztandary - Żydowski Związek Wojskowy
Przypominając powstanie w getcie warszawskim w 75. rocznicę wybuchu walk, warto pamiętać, kto wówczas walczył. Obok Żydowskiej Organizacji Bojowej, znanej dzięki licznym opracowaniom historycznym, był też przemilczany w latach PRL Żydowski Związek Wojskowy.
ciastkoWykorzystujemy pliki "cookies" aby nasz serwis lepiej spełniał Państwa oczekiwania. Możesz zablokować możliwość wykorzystywania tych plików poprzez zmianę ustawień w swojej przeglądarce internetowej.