Pod koniec stycznia Komisja Europejska zakończyła postępowanie w sprawie „naruszenia zasady lojalnej współpracy przez Polskę wobec braku pełnej odpowiedzi na pytania dotyczące tzw. »stref wolnych od ideologii LGBT«”. Instytut Ordo Iuris zwrócił się do Pełnomocnika Rządu ds. Równego Traktowania z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej na ten temat.

W odpowiedzi otrzymanej w marcu 2023 r., z Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej, w odniesieniu do uchwał samorządowych wyrażających sprzeciw wobec postulatów ruchu LGBT, podkreślono m.in., że „żadna uchwała nie została uchylona w wyniku działania wojewody ze względów merytorycznych czy też niezgodności z zasadami horyzontalnymi Unii Europejskiej”. Ponadto, Ministerstwo wskazuje, iż „Rząd RP podtrzymuje pogląd, że uchwały nie nakładały na obywateli praw ani obowiązków, stanowiąc raczej deklarację przywiązania samorządowców do tradycyjnych wartości oraz troski o wychowanie młodzieży i ochronę rodziny”.

Ta informacja ma duże znaczenie nie tylko dla samorządów, które pomimo ataków, oszczerstw i wywieranej presji, nie wycofały się ze swoich prorodzinnych uchwał, ale także dla tych, które rozważają przyjęcie podobnych uchwał u siebie lub powrót do nich. Instytut Ordo Iuris wskazuje, że możliwością wyrazu swojego przywiązania do prorodzinnych wartości jest również Samorządowa Karta Praw Rodzin. Dokument ten, choć był przyjęty przez kilkadziesiąt samorządów w Polsce, nigdy nie została skutecznie zaskarżona do jakiegokolwiek sądu ani organu.

Jak już wcześniej podkreślał Instytut Ordo Iuris, organizacje LGBT rozpowszechniają fałszywą informację o tym, że w umowie partnerstwa dla realizacji polityki spójności 2021-2027 w Polsce, zawartej pomiędzy między Polską a Komisją Europejską 30 czerwca 2022 r., miał się znaleźć „zapis zakazujący finansowania samorządów, które przyjęły Samorządowe Karty Praw Rodzin”.

W rzeczywistości w umowie nie ma ani słowa o SKPR. Znajduje się tam jedynie ogólne postanowienie, zgodnie z którym wsparcie finansowe nie może być udzielone jednostce samorządu terytorialnego, która podjęła jakiekolwiek działania dyskryminujące. Co istotne, Samorządowa Karta Praw Rodzin nie ma charakteru dyskryminującego, a przy tym nie wspomina nawet o ruchu LGBT.

Potwierdza to sprawa miasta Wilamowice, któremu rząd Norwegii, po uchyleniu przez miasto deklaracji wyrażającej negatywny stosunek do postulatów ruchu LGBT i zamianie jej na Samorządową Kartę Praw Rodzin, wypłacił wstrzymane wcześniej dofinansowanie z Funduszy Norweskich. Władze Norwegii uznały, że SKPR nie ma charakteru dyskryminacyjnego oraz nie narusza „wartości demokratycznych”.