Naukowy wieczór z dr. Kaweckim: Umysł, który stara się odkryć największą zagadkę wszechświata. Teorię wszystkiego
Miała jeden z najsilniejszych wpływów na tzw. drugą rewolucję superstrun. Jedno równanie unifikujące wszystkie oddziaływania i opisujące każde zjawisko – od ruchu rozszerzającego się Wszechświata po najmisterniejszy taniec cząstek subatomowych na Ziemi – taki cel stawiają przed sobą najwięksi fizycy na świecie od dziesiątek lat. Odkrycie go byłoby ukoronowaniem całego dorobku nauki pokoleń.
Druga rewolucja superstrun
Artykuł tej kobiety zatytułowany „Silne-słabe sprzężenie dualności i nieperturbacyjne efekty w teorii strun” jako pierwszy opisujący termin s-dualności stał się fundamentem drugiej rewolucji superstrun w 1995 roku. Badania Pani Profesor nad teoretyczną fizyką cząstek elementarnych pogłębiły implikacje teorii strun dla struktury materii i grawitacji kwantowej. To ma z kolei ogromne znaczenie dla opisu pierwszych chwil wszechświata po Wielkim Wybuchu i zbliża nas do znalezienia odpowiedzi na to jedno fundamentalne pytanie: pytanie o teorię wszystkiego.
To za powyższe osiągnięcie Pani Profesor znalazła się na ogłoszonej w Paryżu liście pięciu najwybitniejszych naukowczyń na świecie UNESCO oraz Loreal. Poziom abstrakcji prac Pani Profesor jest tak ogromny, że trudno je w jakikolwiek prosty sposób nawet wytłumaczyć. Mówiąc najprościej: badania Pani Profesor zmierzają do odpowiedzi na pytanie, które zadawał sobie Einstein: Jak powstał świat. Jakie fundamentalne teorie nim rządzą. Nie bez przyczyny mówi się o nich właśnie „teoria wszystkiego”.
Steven Weinberg
I o tym jest nasz wywiad. O początkach świata. Nauczycielem Pani Profesor i jedną z największych inspiracji naukowych był Laureat Nagrody Nobla Steven Weinberg. Po wielu latach Pani Profesor wskazywana jest jako kandydatka do tej nagrody. To, co pozostało we mnie po tej rozmowie, to skromność. Rozmawiałem z człowiekiem, którego umysł poszukuje odpowiedzi na pytania o początek wszechświata! A jej skromność powala na kolana. Od takich ludzi warto uczyć się pokory.
Pani Profesor, możliwość poznania Pani i rozmowy o Pani dziedzictwie naukowym uznaję za ogromne wyróżnienie. Każdemu polecam tę rozmowę. Życzę z całego serca Nobla.
