– Dlaczego w Hiszpanii odbywają się tak masowe protesty? Jaka jest ich geneza?

– Głównym powodem codziennych protestów, które mają miejsce w Hiszpanii, jest chęć publicznego potępienia przez Hiszpanów ustawy o amnestii między Junts (Junts per Catalunya – Razem dla Katalonii) i PSOE (Partido Socialista Obrero Español – Hiszpańska Socjalistyczna Partia Robotnicza). Ustawa o amnestii została przedstawiona w Kongresie do przegłosowania na przyszłych sesjach plenarnych, a jest wynikiem negocjacji między tymi dwiema partiami w celu uzyskania głosów niezbędnych do uczynienia Pedro Sáncheza prezydentem rządu.

Ustawa o amnestii oznacza odstawienie na bok faktów, które doprowadziły do uwięzienia katalońskich przywódców, którzy dopuścili do zamachu stanu w 2017 r., a następnie zostali ułaskawieni przez Pedro Sáncheza w ramach wcześniejszych paktów, w tym przypadku z Esquerra Republicana (Republikańska Lewica Katalonii) w celu zatwierdzenia ogólnego budżetu państwa.

Przywódcy, którzy nie zostali osądzeni, na przykład Puigdemont, w przypadku zatwierdzenia ustawy o amnestii będą mogli wrócić do Hiszpanii bez żadnych konsekwencji karnych, bez osądzenia, a ponadto ustanowi się, że byli niesprawiedliwie prześladowani przez hiszpańskie sądy.

Amnestia oznacza całkowite zdeptanie równości Hiszpanów wobec prawa i koniec praworządności. Władza wykonawcza i ustawodawcza zajmą miejsce sądownictwa. Rząd (politycy) umorzą przestępstwa innych polityków, aby rządzić Hiszpanią.

– Jakie są żądania demonstrantów? Kim jest większość tych ludzi?

– Żądaniem demonstrantów jest odrzucenie ustawy i amnestii ze względu na jej niekonstytucyjność i atak na równość oraz jedność narodu. PSOE jest gotowa upokorzyć resztę Hiszpanów, aby rządzić, a ludzie nie godzą się na to upokorzenie. W protestach biorą udział ludzie w różnym wieku, z różnych klas społecznych, a nawet różnych narodowości (wielu Latynosów porównuje tę sytuację do tych, których doświadczyli w swoich krajach pochodzenia, takich jak Wenezuela czy Kuba).

„To zamach stanu”

– Jaką rolę odgrywają w tym wszystkim związki zawodowe, takie jak „Solidaridad” czy UGT?

– „Solidaridad” zamierza wykorzystać konstytucyjny mechanizm strajku generalnego (zarezerwowany dla związków zawodowych) jako część stałej mobilizacji, którą Hiszpanie przeprowadzają każdego dnia. Z drugiej strony UGT (Unión General de Trabajadores – Powszechny Związek Robotników), związek zawodowy powiązany z PSOE, zdecydował się poprzeć amnestię, co nie jest zaskoczeniem dla żadnego Hiszpana. Niepokojące w tej sytuacji jest to, że połowa Hiszpanów zdecydowała, że wszystkie chwyty są dozwolone, aby przejąć władzę. Czy to poprzez pakty z formacjami, które są spadkobiercami terroryzmu (ETA-BILDU), z formacjami, które są przeciwko jedności narodowej (PNV, ERC, JUNTS, BNG, BILDU), z komunistami (SUMAR) lub poprzez upolitycznienie wszystkich przeciwwag (Trybunał Konstytucyjny, media, związki zawodowe), które nie potępiają ani nie powstrzymują niekonstytucyjnych ustaw. Jest to zamach stanu ze strony rządu.