To będzie rok wyborów kluczowych dla przyszłości świata. Nie, nie mam na myśli wyborów prezydenckich w Rosji (marzec), czy do Parlamentu Europejskiego (czerwiec). W Moskwie i w Brukseli panują nad sytuacją, niespodzianek nie będzie. Mam na myśli bardziej styczniowe wybory na Tajwanie oraz listopadowe w USA. Jedne i drugie są kluczowe dla przebiegu walki wolnego świata Zachodu. Niektórzy pewnie powiedzą, że powinienem napisać „wolnego” – ale wybaczcie, mimo postępującej cenzury, „miękkiego” ograniczania wolności słowa, korupcji i pozorów demokracji w wielu kwestiach, nawet UE jest nadal oazą wolności w porównaniu z Rosją czy Chinami. Mimo postępującej degradacji w tym względzie i ziszczających się wizji Orwella. Zresztą, zaczyna to dotyczyć też USA, choć tam nie pójdzie tak łatwo, choćby ze względu na federalny charakter państwa. Dziś okazuje się, że więcej do powiedzenia we własnej sprawie i także w kontrze do federalnych mają poszczególne stany amerykańskie, niż poszczególne państwa UE w relacji z Brukselą. Ale ad rem…

Czytaj również: Zniknął profil Roberta Mazurka na platformie „X”

Trump i długo, długo nic

Globalne Południe

Od 1991 roku głównym filarem bezpieczeństwa na świecie i jego gospodarczej stabilności był tzw. Zachód, czyli USA, UE i kilka anglosaskich dużych państw na świecie (Kanada, Australia), jak też ich sprzymierzeńcy w rodzaju Japonii, Korei Południowej i Tajwanu. Potęga gospodarcza, ale też militarna – czyli NATO. Świat się jednak dynamicznie zmienia. I nie ma już powrotu do czasów zimnej wojny, nawet gdyby uznać, że wrogiem Zachodu jest nie tylko Moskwa, ale i nieporównanie potężniejszy gospodarczo Pekin. Pojawił się nowy gracz. Tak zwane Globalne Południe. Jego znaczenie pokazują ostatnie dwa lata, zwłaszcza wydarzenia w kontekście wojny Rosji z Ukrainą. Nie będę się tu rozwodził nad polityczną sympatią wielu afrykańskich, latynoskich i azjatyckich państw dla Moskwy czy co najmniej neutralnością większości Globalnego Południa wobec starcia Rosji z Ukrainą i stojącym za nią Zachodem. Wystarczy wspomnieć, że sankcje energetyczne nałożone na Moskwę nie rzuciły Putina na kolana, bo Rosja przekierowała 45-50 proc. eksportu ropy do Chin, a 40 proc. do Indii. Afryka i Bliski Wschód przyjmują rosyjskie zboże (plus to zrabowane Ukrainie), Iran dostarcza drony, a szejkowie z Emiratów ułatwiają handel złotem i diamentami – zresztą w dużej mierze ukradzionym z afrykańskich krajów rządzonych przez dyktatury przyjazne Kremlowi.

Co ważne, Globalne Południe, to rosnący udział w światowej gospodarce. A jeśli dodamy do tego Chiny – to już widać, że Zachód nie jest w stanie pokonać Rosji tylko gospodarczo, jak zrobiła to administracja Reagana z Sowietami w latach 80. XX w. Tym bardziej, że część Europy jest jeszcze bardziej nastawiona na deal z Moskwą niż wówczas. Tymczasem na czele największego mocarstwa światowego stoi staruszek, a duża część jego ekipy woli forsować lewicowo-liberalną agendę na świecie, niż dbać o bezpieczeństwo własne i sojuszników. To się musi źle skończyć. Czy zmieni to ewentualna zmiana w Białym Domu? Cóż, Trump to zagadka. Tak, wiem, od lat przyprawia mu się gębę agenta Rosji. Jest wiele wątpliwych spraw, nie mówiąc o wypowiedziach. No ale z drugiej strony, co w takim razie powiedzieć o aferze z Hunterem Bidenem? No i dlaczego Putin za rządów Trumpa nie zdecydował się na wojnę? Bo spisek na najwyższym szczeblu? Na bok żarty. Tak czy inaczej kampania wyborcza w USA i same wybory raczej nie pomogą sytuacji bezpieczeństwa na świecie. A jak będzie z Tajwanem? Trump jeszcze bardziej będzie pomagał wyspie, niż Biden. Pytanie, czy do władzy nie wróci tam Kuomintang, skłonny do rozmów z Pekinem i tak naprawdę powolnej reunifikacji. Jak kończy się układanie z ChRL pokazał jednak przykład Hongkongu.

Agresywna Rosja

Podczas gdy Amerykanie czy Chińczycy na Tajwanie będą decydować o swych władzach, Rosja nadal będzie palić Ukrainę. Ten rok zapowiada się na rok walk pozycyjnych. Taka I wojna światowa. Putin już wcześniej wziął kurs na wojnę na wyniszczenie. Ukraina nie dotrzyma kroku, jeśli z Zachodu przestanie płynąć pomoc, przynajmniej na odpowiednią skalę. Na horyzoncie zaczyna majaczyć Reset 2. Choć to pewnie kwestia raczej drugiej połowy roku. W zależności od rozwoju sytuacji na Ukrainie rosnąć będzie, szybciej lub wolniej, ryzyko rosyjską agresją dla innych krajów. Gruzja? Mołdawia? Kraje bałtyckie? A może Polska? Rosja przestawiła się totalnie na tory państwa w stanie wojny. Nie jakiejś „specjalnej operacji wojskowej” na Ukrainie. Warto tym pamiętać. Wojna z Rosją? Na pewno nie w tym roku. Ten rok raczej przesądzi o tym, czy takie zagrożenie faktycznie niebawem się pojawi.

Wojny 2024

Na koniec mały aneks. Wojny i kryzysy lokalne i regionalne w ten czy inny sposób powiązane z konfrontacją Zachodu z Rosją i Chinami:

• wojna Rosji z Ukrainy
• wojna Izraela z Hamasem
• kampania tzw. Osi Oporu przeciwko Izraelowi i USA (Izrael, Liban Syria, Irak, Jemen)
• groźba wojny Wenezueli z Gujaną
• wojny junt wojskowych z dżihadystami w Sahelu
• wojna domowa w Libii
• wojna domowa w Sudanie
• wojna domowa w Syrii
• napięcie na linii Serbia-Kosowo
• groźba rozpadu Bośni i Hercegowiny
• kryzys migracyjny w Europie
• konflikt Armenia-Azerbejdżan
• destabilizacja polityczna i bezpieczeństwa w Pakistanie
• napięcie na Półwyspie Koreańskim
• ekspansja Chin na Morzu Południowochińskim
• zakusy Pekinu na Tajwan

..i zapewne jeszcze szereg innych. Pokuszę się o prognozę, że żaden z tych problemów w 2024 roku rozwiązany nie zostanie. Więcej, może dojdą kolejne. Proxy wars – to jest sposób wrogów Zachodu na przebudowę porządku światowego. W czasach zimnej wojny Amerykanie „umieli w tę grę”, wystarczy wspomnieć Afganistan czy Nikaraguę. Dziś lewicowa elita rządząca woli propagować antykoncepcję, dostęp do aborcji i agendę tęczową, niż zająć się tzw. twardym bezpieczeństwem. Tak sojuszników Zachód na Globalnym Południu nie zyska. Afrykańscy chrześcijanie są bliżsi Ewangelii niż zachodni współwyznawcy, a wyznawcy Chrystusa prześladowani są w komunistycznych Chinach czy bestialsko mordowani w krajach muzułmańskich. Cierpią za wiarę, którą rządzące elity zachodnie odrzuciły.

Za to przebrany w ornat szatan Putin kusi swym rzekomym konserwatyzmem…