Uczczono 44. rocznicę Strajku Lubelskich Kolejarzy

W kazaniu do zgromadzonym padły m.in. słowa nawiązujące do wydarzeń lipcowych w Lublinie i Świdniku o tym, że strajkujący bronili wartości wynikających z ich wiary, że mieli schronienie i wsparcie w Kościele. Nie zabrakło odniesień do obecnej sytuacji w kraju, do laicyzacji, niszczenia wartości, zabijania dzieci nienarodzonych, rugowania z systemu edukacyjnego ludzi, którzy świadczyli o Polsce i byli patriotami.

Tam pod pomnikiem "Doli kolejowej" odbyła się druga część uroczystości - przemówienia i składanie wiązanek kwiatów. Przywódca strajku na Węźle PKP w Lublinie Czesław Niezgoda przypomniał o jego przyczynach i przebiegu, podkreślając, że był to pierwszy po wojnie strajk kolejarzy i co ważne zakończony sukcesem. Wtedy kolejarze wywalczyli podwyżkę płac, poprawę warunków pracy, zgodę na powstanie niezależnych od władz rad zakładowych (początek wolnych związków zawodowych) oraz nietykalność strajkującym - najpierw był Lublin, a w sierpniu strajki na wybrzeżu, podpisanie porozumień w dańsku i Szczecinie co ostatecznie zaowocowało powstaniem NSZZ "Solidarność".

Przewodniczący Krajowej Sekcji Kolejarzy NSZZ "Solidarność" Henryk Grymel odniósł się zaś do obecnwych wydarzeń wokół PKP Cargo. Tak trudnej sytuacji nikt nie przewidywał - ok. 4000 pracowników do zwolnienia, masowe nieświadczenia pracy, wypowiedzenie układu zakładowego i umów społecznych. Do tego postępowanie sanacyjne. Zdaniem przewodniczącego to polityczny wyrok na dotychczas drugiego kolejowego przewoźnika w Europie, jakim było Cargo.