Vern L. Bullough, jeden z współzałożycieli organizacji WPATH, Światowego Stowarzyszenie na rzecz Zdrowia Transseksualistów, według doniesień medialnych, miał mieć powiązania ze środowiskiem pedofilskim. Według świeżo ujawnionych przez Reduxx (grupy medialnej krytycznej wobec ideologii gender) informacji, Bullough, prominentny seksuolog, był członkiem redakcji Paidika: The Journal of Paedophilia, pisma promującego kontakty seksualne dorosłych i nieletnich. Seksuolog miał też utrzymywać korespondencję z Lawrence’em Stanleyem, członkiem NAMBLA – grupy lobbującej za legalizacją pedofilii – i bronić go w sądzie, gdy ten został oskarżony o posiadanie pornografii dziecięcej. Bullough miał twierdzić, że sprzeciw wobec pedofilii to tylko „histeria” moralna, a pedofile są niesłusznie piętnowani w społeczeństwie. Te informacje to kolejny coś w WPATH, która przez wiele dekad ustala standardy opieki dla osób cierpiących na zaburzenia tożsamości płciowej.

Problemy WPATH

Światowe Stowarzyszenie na rzecz Zdrowia Transeksualistów to organizacja, która od lat uznawana była za autorytet w kwestii opieki nad transseksualistami. WPATH tworzyła (i nadal tworzy) „standardy opieki”, które wpływają na decyzje lekarzy, terapeutów i rodziców na całym świecie. Ale czy naprawdę dba o dobro ludzi?

W marcu 2024 roku do Internetu wyciekły nagrania i dokumenty z wewnętrznych rozmów członków WPATH, opublikowane w raporcie „WPATH Files”. Ujawnione pliki ujawniły szokującą prawdę: eksperci z organizacji wiedzieli, że ich metody – np. podawanie dzieciom blokerów dojrzewania i operacje „zmiany płci” – nie mają solidnych podstaw naukowych.

Najbardziej niepokojące było podejście WPATH do dzieci. WPATH przekonywało bowiem, że nieletni mogą świadomie zgodzić się na nieodwracalne zmiany w swoim ciele, takie jak operacje czy hormony, które mogą prowadzić do bezpłodności. W prywatnych rozmowach członkowie organizacji przyznawali, że dzieci nie rozumieją konsekwencji tych decyzji, ale mimo tej wiedzy publicznie promowali okaleczanie najmłodszych.

Raport o WPATH ujawnił też liczne manipulacje. Rodzicom wmawiano, na przykład, że jeśli nie zgodzą się na „tranzycję” dziecka, to dziecko może targnąć się na swoje życie. Taki szantaż budził strach i wywoływał presję, nie dając opiekunom prawdziwego wyboru. Również dorośli z problemami psychicznymi byli zachęcani przez ekspertów WPATH do kaleczących zabiegów, choć specjaliści prywatnie wiedzieli, że „zmiana płci” nie rozwiązuje cierpienia zaburzonych pacjentów. „Zmianę płci” polecano nawet zgwałconym kobietom, u których zaburzenia tożsamości płciowej były wynikiem traumy.

Teraz okazuje się, że WPATH była organizacją jeszcze bardziej bardziej zepsutą, niż dowiedziano się w minionym roku.

Pedofilskie korzenie gender

Jak w ostatnim tygodniu ujawnił portal Reduxx, od lat krytykujący ideologię gender, jeden ze współzałożycieli WPATH, miał przez lata wspierać środowiska pedofilskie i był nawet członkiem rady redakcyjnej pisma Paidika, które  w dośc powszechnej opinii promowało kontakty seksualne dorosłych z dziećmi. Vern L. Bullough bronił nawet pedofilów w sądzie.

Vern Bullough jest znanym naukowcem w dziedzinie seksuologii. Pracował jako dziekan na Uniwersytecie Stanowym w Buffalo oraz jako profesor historii na różnych uczelniach, w tym na California State University Northridge, gdzie założył Centrum Badań nad Seksualnością. Był też jednym z pierwszych prelegentów na konferencji WPATH w 1973 roku, kiedy WPATH działało jeszcze pod nazwą Erickson Educational Foundation. Mężczyzna miał współpracować wtedy z Johnem Money'em, innym kontrowersyjnym seksuologiem, który wypromował pojęcie „tożsamości płciowej”, a w ramach swoich „badań” zmuszał małych chłopców do symulowania aktów seksualnych, które fotografował.

Bullough napisał wiele książek, takich jak „Różnorodność seksualna w społeczeństwie i historii” (1976) oraz „Przebieranki, płeć i gender” (1993), które do dziś są używane na Gender Studies. Jego działalność wykraczała jednak daleko poza akademickie badania.

Bullough był bowiem członkiem redakcji Paidika: The Journal of Paedophilia – czasopisma, które otwarcie popierało związki seksualne między dorosłymi a dziećmi. W wywiadzie dla tego pisma w 1996 roku Bullough stwierdził nawet, że społeczeństwo wpadło w „histerię”, jeżeli chodzi o molestowanie dzieci, które według niego albo nie miało miejsca, albo nie było wcale problemem. Seksuolog twierdził dodatkowo, że pedofile są niesłusznie obwiniani za różne problemy społeczne i rodzinne, i nazwał ich „kozłami ofiarnymi”.

Bullough utrzymywał też regularną korespondencję z Lawrence’em Stanleyem, ważnym członkiem NAMBLA – organizacji lobbującej za legalizacją kontaktów seksualnych między dorosłymi mężczyznami a młodymi chłopcami. Stanley, prawnik i wydawca biuletynu o pedofilskich relacjach, już w 1987 roku wysłał Bulloughowi artykuł pt. „Histeria otaczająca pornografię dziecięcą i pedofilię”, który później ukazał się w Paidika i w... Playboyu. Bullough nie tylko pochwalił ten tekst, ale w liście z 1988 roku napisał do jego autora: „Jeśli masz dobre duplikaty materiałów (czyt. z pornografią dziecięcą) i nie wiesz, gdzie je wysłać, chciałbym powiększyć moją kolekcję”.

Obrona przestępcy

W 1989 roku Stanley, z którym ekspert WPATH wymieniał listy, został jednak złapany z setkami materiałów pornograficznych z udziałem dzieci, przedstawiającymi gwałty na dziewczynkach. W sądzie pedofil twierdził, że nie jest niczemu winny, a nagrania pedofilskie to niby materiały do jego „badań naukowych”. W 1991 roku Bullough stanął w obronie pedofila, pisząc list, w którym nazwał go „wiodącym profesjonalistą w dziedzinie seksualności” i zapewniał o jego „dobrym charakterze i uczciwości”. Seksuolog prosił nawet o zwrot skonfiskowanych materiałów do ich posiadacza, argumentując, że Stanley powinien móc je badać i publikować.

Stanley nie tylko zbierał jednak materiały pornograficzne z udziałem dzieci – mężczyzna aktywnie dzieci krzywdził. W 1998 roku pedofil został więc skazany w Holandii za molestowanie dzieci w wieku od 7 do 10 lat, a później uciekł do Brazylii, gdzie w 2002 roku aresztowano go za wykorzystywanie nieletnich dziewczynek do zdjęć pornograficznych sprzedawanych online.

Ideologia gender i pornografia

Bullough miał jednak nie poprzestać na bronieniu krzywdzicieli dzieci. Naukowiec zorganizował też bowiem Światową Konferencję Pornografii w 1998 roku na California State University, z finansowym wsparciem przemysłu „filmów dla dorosłych”. Jak dzisiaj wiadomo, jeden z (zszokowanych) uczestników ówczesnej konferencji wspominał później prezentację z udziałem zdjęć młodego chłopca trzymającego narządy płciowe fotografa pracującego nad filmem porno. Bullough uznał to za dopuszczalne, ponieważ fotograf miał zgodę rodziców.

Po śmierci Bullougha w 2006 roku jego nekrolog w Los Angeles Times napisał Eli Coleman, były prezydent WPATH, chwaląc zmarłego za wszechstronność w badaniach nad seksualnością. Teraz jednak, gdy organizacja WPATH została skompromitowana wyciekami z własnego forum, wszystko układa się w przerażającą całość.

Krzywdziciele dzieci

A to nie wszystko. Wśród plików, które wyciekły w minionym roku z WPATH były nie tylko dowody na to, że ideolodzy gender promowali krzywdzenie dzieci, osób chorych psychicznie i kobiet. Dzięki zeszłorocznemu wyciekowi informacji wiemy również, że WPATH posiłkowało się w swoich badaniach publikacjami z forum dla fetyszystów BDSM i pedofilów.

Internetowe forum, z którego korzystało WPATH, zostało założone m.in. przez skazanego pedofila Thomasa Pidela, i zawierało m.in. ponad 3000 opowiadań seksualnych o kastracji dzieci. WPATH cytowało materiały z forum, by uzasadnić wprowadzenie „tożsamości eunucha” jako kategorii płciowej u nieletnich, ignorując nieetyczny charakter takich pomysłów. 

Czy więc koneksje między krzywdzicielami dzieci a działaczami gender są jeszcze głębsze? Czy w najbliższych miesiącach lub latach poznamy jeszcze straszniejsze powiązania między najbardziej wpływową grupą transseksualistów i pedofilów? Ostatecznie, obie grupy łączy wspólne założenie, iż „dziecko może wyrazić zgodę”...