Ewangelia

Łk 12, 32-48

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo.

Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę. Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.

Niech będą przepasane biodra wasze i zapalone pochodnie. A wy bądźcie podobni do ludzi oczekujących swego pana, kiedy z uczty weselnej powróci, aby mu zaraz otworzyć, gdy nadejdzie i zakołacze. Szczęśliwi owi słudzy, których pan zastanie czuwających, gdy nadejdzie. Zaprawdę, powiadam wam: Przepasze się i każe im zasiąść do stołu, a obchodząc, będzie im usługiwał. Czy o drugiej, czy o trzeciej straży przyjdzie, szczęśliwi oni, gdy ich tak zastanie.

A to rozumiejcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której godzinie przyjść ma złodziej, nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Wy też bądźcie gotowi, gdyż o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».

Wtedy Piotr zapytał: «Panie, czy do nas mówisz tę przypowieść, czy też do wszystkich?»

Pan odpowiedział: «Któż jest owym rządcą wiernym i roztropnym, którego pan ustanowi nad swoją służbą, żeby rozdawał jej żywność we właściwej porze? Szczęśliwy ten sługa, którego pan, powróciwszy, zastanie przy tej czynności. Prawdziwie powiadam wam: Postawi go nad całym swoim mieniem. Lecz jeśli sługa ów powie sobie w sercu: Mój pan się ociąga z powrotem, i zacznie bić sługi i służące, a przy tym jeść, pić i upijać się, to nadejdzie pan tego sługi w dniu, kiedy się nie spodziewa, i o godzinie, której nie zna; surowo go ukarze i wyznaczy mu miejsce z niewiernymi.

Ów sługa, który poznał wolę swego pana, a nic nie przygotował i nie uczynił zgodnie z jego wolą, otrzyma wielką chłostę. Ten zaś, który nie poznał jego woli, a uczynił coś godnego kary, otrzyma małą chłostę. Komu wiele dano, od tego wiele wymagać się będzie; a komu wiele powierzono, tym więcej od niego żądać będą».

• Przeor Jasnej Góry: Nadzieja ma twarz pielgrzymów
• Stolica Apostolska potwierdziła pierwszą kanonizację za pontyfikatu Leona XIV
• Kościół wspomina dziś Świętą Edytę Stein, symbol dramatów Europy XX stulecia
• Bp Solarczyk pisze o zarzutach postawionych ks. Dukielskiemu
• 83. rocznica śmierci Edyty Stein. Obchody w KL Auschwitz-Birkenau
• Papież: Uczynki miłosierdzia są najbezpieczniejszym i najbardziej rentownym bankiem

Komentarz

W kazaniu do dzisiejszych czytań mszalnych o. Jacek Prusak SJ szczególną uwagę zwraca na kwestię wiary.

- Dzięki wierze mamy Boga - powiedział kaznodzieja - bo wiara czyni Boga moim Bogiem - podkreślił.

- Każdy z nas, dzięki wierze, może jak Psalmista powiedzieć: "Boże, Ty jesteś MOIM Bogiem" - stwierdził jezuita, dodając, że wówczas my możemy od Boga usłyszeć, że to On będzie naszym Bogiem, a my Jego ludem.

- Ale, żeby Bóg był twoim/moim/naszym Bogiem, musi być spełniony jeden podstawowy warunek - że nikt z nas nie jest bogiem - zauważa duchowny. - To jest paradoks: można mieć Boga pod tym warunkiem, że siebie się nie uzna za boga. I w konsekwencji, że żadnego innego człowieka nie uzna się za boga, ani ludzkości nie uzna się za bóstwo.

Ojciec Prusak zauważa również, że posiadanie Boga jest równoznaczne z uznaniem, że nie wszystko wiemy i nie wszystko widzimy, a nasza ludzka perspektywa nie jest miarą wszystkiego, co jest. To zakłada z kolei, że musimy zrzec się sprawowania kontroli nad wszystkim i "że nie damy sobie prawa do posiadania prawdy absolutnej". Ponieważ gdybyśmy dali sobie prawo do posiadanie takiej prawdy, to nie mielibyśmy Boga, lecz "udawalibyśmy, że Nim jesteśmy".