Toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie zainicjowały cztery pary osób prowadzących homoseksualny styl życia, którym kierownicy Urzędów Stanu Cywilnego odmówili możliwości zawarcia małżeństwa. Skarżący zwrócili się z wnioskiem do właściwych sądów rejonowych o rozstrzygnięcie, czy przyczyny wskazane przez kierowników USC uzasadniały odmowę przyjęcia ich oświadczeń o wstąpieniu w związek małżeński. Zarówno w pierwszej, jak i w drugiej instancji sądy przyznały rację kierownikom USC.

W złożonych do Trybunału skargach konstytucyjnych Skarżący wnoszą o stwierdzenie, że art. 1 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego – stanowiący, że „małżeństwo zostaje zawarte, gdy mężczyzna i kobieta jednocześnie obecni złożą przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego oświadczenia, że wstępują ze sobą w związek małżeński” – jest niezgodny z Konstytucją, ponieważ nie pozwala na zawieranie małżeństw przez osoby tej samej płci lub przynajmniej nie przewiduje żadnej innej formy instytucjonalizacji tego typu związków.

- „Skarżący próbują obejść art. 18 Konstytucji argumentując, że skoro art. 47 Konstytucji chroni prywatność i życie rodzinne, to znaczy, że nakazuje wprowadzenie małżeństw osób tej samej płci lub przynajmniej „związków partnerskich”. Rozumowanie to jest oczywiście bezpodstawne i absurdalne, a poza tym opiera się na całkowicie sprzecznym z Konstytucją założeniu, że dwie osoby prowadzące homoseksualny styl życia to rodzina” – wyjaśnia dr Marcin Olszówka, ekspert Instytutu Ordo Iuris.

Instytut Ordo Iuris w przekazanej Trybunałowi Konstytucyjnemu opinii podkreśla znaczenie dla polskiego porządku prawnego art. 18 Konstytucji, zgodnie z którym „małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny, rodzina, macierzyństwo i rodzicielstwo znajdują się pod ochroną i opieką Rzeczypospolitej Polskiej”. Konsekwencją tego przepisu jest nie tylko zakaz wprowadzania „małżeństw jednopłciowych” czy poligamicznych, ale również zakaz instytucjonalizacji jakichkolwiek innych związków alternatywnych wobec małżeństwa (np. tzw. „związków partnerskich”).

Źróło: Ordo Iouris