Prezydent do polskiego bohatera: Rzeczpospolita marzy o takich żołnierzach
- Panie Generale, dziękuję w imieniu Rzeczypospolitej za tamte niezwykłe lata służby, za wszystko, co dla Polski, dla wychowania młodzieży, dla budowania postaw patriotycznych czyni Pan do dzisiaj. Rzeczpospolita marzy o takich żołnierzach, chciałaby mieć ich jak najwięcej. Jesteśmy ogromnie, Panie Generale, za to wdzięczni – powiedział Andrzej Duda podczas uroczystości wręczenia nominacji generalskiej płk. niepodlegającemu obowiązkowi służby wojskowej Tadeuszowi Bieńkowiczowi ps. „Rączy”.
/ prezydent.pl
Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Tadeusz Bieńkowicz - niezłomny żołnierz okręgu nowogródzkiego Armii Krajowej, więziony i skazany przez komunistyczne władze na karę śmierci - mianowany został na stopień generała brygady.
- Nie byłoby tej dzisiejszej uroczystości, gdyby nie wspaniała służba Bogu i Polsce Pana Generała przez II wojnę światową, poprzez Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari w 1944 roku, służbę Rzeczypospolitej po zakończeniu II wojny światowej, wiarę w to, że Polska może być wolna, niepodległa, suwerenna, poprzez drogę Żołnierza Niezłomnego, komunistyczne więzienie przez sześć lat, tortury, niezwykły hart ducha, bohaterstwo, które, nam, współczesnym, nawet trudno sobie wyobrazić – mówił Prezydent.
- Generał Tadeusz Bieńkowicz, dziękując za nominację generalską, przyznał, że uhonorowanie należało mu się już dawno, ale było to niemożliwe, bo Polska znajdowała się w niewoli sowieckiej. - Jestem wdzięczny, że doczekałem się momentu, kiedy w niepodległej Polsce zostało uznane to, co mi się należało dużo wcześniej - powiedział generał. - Wytrwałość, moja miłość do ojczyzny pozwoliły doczekać tego momentu z rąk prawdziwego patrioty, Polaka, Prezydenta - dodał.
Tadeusz Bieńkowicz ps. „Rączy” (ur. 15 kwietnia 1923 w Lidzie) - we wrześniu 1939 r. był ochotnikiem w baonie frontowym harcerzy w Lidzie. Od 1943 r. służył w Armii Krajowej na terenie Okręgu Nowogródzkiego. Pełnił funkcję dowódcy plutonu w 2. batalionie 77. Pułku Piechoty AK. Jako dowódca grupy szturmowej przeprowadził akcję odbicia więźniów w Lidzie, za co został uhonorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po zakończeniu wojny i przedostaniu na terytorium Polski nie ujawnił się - do czerwca 1950 r. działał w konspiracji Ruchu Oporu Armii Krajowej. Aresztowany przez UB w Gdańsku za działalność antykomunistyczną, poddany wielomiesięcznym przesłuchaniom i torturom, po procesie został skazany na karę śmierci, zamienioną na dożywocie. W maju 1956 r. na mocy amnestii został zwolniony z więzienia. Do dziś, pomimo choroby, wspiera proces poszukiwań żołnierzy niezłomnych. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy z 16 lipca 2016 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Źródło: prezydent.pl
kos
- Nie byłoby tej dzisiejszej uroczystości, gdyby nie wspaniała służba Bogu i Polsce Pana Generała przez II wojnę światową, poprzez Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari w 1944 roku, służbę Rzeczypospolitej po zakończeniu II wojny światowej, wiarę w to, że Polska może być wolna, niepodległa, suwerenna, poprzez drogę Żołnierza Niezłomnego, komunistyczne więzienie przez sześć lat, tortury, niezwykły hart ducha, bohaterstwo, które, nam, współczesnym, nawet trudno sobie wyobrazić – mówił Prezydent.
- Generał Tadeusz Bieńkowicz, dziękując za nominację generalską, przyznał, że uhonorowanie należało mu się już dawno, ale było to niemożliwe, bo Polska znajdowała się w niewoli sowieckiej. - Jestem wdzięczny, że doczekałem się momentu, kiedy w niepodległej Polsce zostało uznane to, co mi się należało dużo wcześniej - powiedział generał. - Wytrwałość, moja miłość do ojczyzny pozwoliły doczekać tego momentu z rąk prawdziwego patrioty, Polaka, Prezydenta - dodał.
Tadeusz Bieńkowicz ps. „Rączy” (ur. 15 kwietnia 1923 w Lidzie) - we wrześniu 1939 r. był ochotnikiem w baonie frontowym harcerzy w Lidzie. Od 1943 r. służył w Armii Krajowej na terenie Okręgu Nowogródzkiego. Pełnił funkcję dowódcy plutonu w 2. batalionie 77. Pułku Piechoty AK. Jako dowódca grupy szturmowej przeprowadził akcję odbicia więźniów w Lidzie, za co został uhonorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari. Po zakończeniu wojny i przedostaniu na terytorium Polski nie ujawnił się - do czerwca 1950 r. działał w konspiracji Ruchu Oporu Armii Krajowej. Aresztowany przez UB w Gdańsku za działalność antykomunistyczną, poddany wielomiesięcznym przesłuchaniom i torturom, po procesie został skazany na karę śmierci, zamienioną na dożywocie. W maju 1956 r. na mocy amnestii został zwolniony z więzienia. Do dziś, pomimo choroby, wspiera proces poszukiwań żołnierzy niezłomnych. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Andrzeja Dudy z 16 lipca 2016 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Źródło: prezydent.pl
kos
