[Fotorelacja] Likwidacja bazarku przy Banacha. Handlowcy oskarżają Platformę Obywatelską

Jednym z najważniejszych momentów III RP było orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z 19 czerwca 1992 r. w sprawie uchwały lustracyjnej Sejmu. To wtedy zatrzymano próbę ujawnienia informacji o osobach pełniących ważne funkcje publiczne, które według zasobów państwa mogły być współpracownikami UB i SB. Chodziło nie o prywatne osoby, ale o ludzi mających wpływ na państwo, prawo, instytucje i wymiar sprawiedliwości.

Imię „Bohaterów UPA” nadał Wołodymyr Zełenski Samodzielnemu Centrum Operacji Specjalnych „Północ”. Ta antypolska prowokacja – zapewne wbrew intencjom prezydenta Ukrainy – spowodowała powrót do dyskusji o ludobójstwie banderówców na cywilnej ludności polskiej na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej.

Autor niniejszego felietonu – indywiduum na wskroś cyniczne, pozbawione jakichkolwiek uczuć wyższych oraz wyzute z rozumienia czegokolwiek, co znajduje się w zbiorze z opisem „empatia” – specjalnie odczekał ponad tydzień, aby pochylić się nad kolejnym klangorem jaki powstał na linii Kijów-Warszawa.

Opinia rzecznik generalnej TSUE w sprawie paktu migracyjnego może mieć znaczenie znacznie wykraczające poza politykę migracyjną. Zdaniem eksperta rozstrzygnięcie dotyczy jednego z najważniejszych pytań dla przyszłości Unii Europejskiej: gdzie przebiega granica między kompetencjami państw członkowskich a kompetencjami instytucji unijnych.

Zdarza się w polityce, że decyzje podejmowane z myślą o wewnętrznych korzyściach zaczynają działać w zupełnie odwrotnym kierunku, niż zakładano. Taki efekt przyniosły ostatnie działania prezydenta Ukrainy, który – szukając punktów oparcia w trudnej sytuacji politycznej swojego kraju – zdecydował się na gest, który w Polsce został odebrany jako głęboko nieakceptowalny. W rezultacie zamiast napięć wewnętrznych w Polsce pojawił się rzadki moment zgody i wspólnej reakcji opinii publicznej.