Michał Ossowski, redaktor naczelny "Tygodnika Solidarność": Mamy to!
Czasy, w których Polacy mieli być sprowadzeni do roli rezerwuaru taniej siły roboczej i rynku zbytu dla zachodnich koncernów, szczęśliwie jakby trochę się kończą. Boleśnie przekonali się o tym niemieccy plantatorzy szparagów. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że rola, którą przed laty Polakom wyznaczono, nie mieści się w ich ambicjach. Dzieje się tak również dlatego, że model gospodarki oparty na taniej sile roboczej, również zdaniem wielu ekonomistów, wyczerpuje swój potencjał wzrostu.
/ flickr.com/ Marco Verch Professional
Zgodnie z obietnicą Premiera płaca minimalna ma od 1 stycznia 2020 roku wynieść 2600 PLN brutto [z kolei minimalna stawka godzinowa ma wynieść 17 PLN brutto]. Brutto, czyli ok. 1880 PLN na rękę. Ciekawe, ile zarabiają ci, którzy uważają, że to za dużo?
Jest to realizacją postulatu Solidarności, aby pensja minimalna wynosiła 50 proc. przeciętnego wynagrodzenia. Postulatu podnoszonego już w 2011 roku za kadencji PO-PSL, przy pomocy obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Wtedy pomysł na Polaków jako tanią siłę roboczą był jednak obowiązującą doktryną rządzących. Dzisiaj, co jest również wielkim sukcesem Solidarności, w wyniku twardych negocjacji z rządem udało się zrobić to, co wcześniej wydawało się niemożliwe i razem z ponad dwustoma tysiącami podpisów wylądowało w koszu.
Jest to decyzja komplementarna z programem zwanym „Piątką Solidarności”, który obejmuje wyłączenie z płacy minimalnej dodatków stażowych, przyspieszenie wzrostu wskaźnika naliczania zakładowego funduszu socjalnego, zwiększenie środków na podwyżki w sferze finansów publicznych, ustanowienie lepszej ochrony przed bezprawnym zwolnieniem czy przywrócenie pluralizmu związkowego w służbach mundurowych. Dzięki czasem trudnej, ale jednak efektywnej współpracy z rządem Prawa i Sprawiedliwości udaje się ten program realizować.
A teraz czekamy na emerytury stażowe.
Jest to realizacją postulatu Solidarności, aby pensja minimalna wynosiła 50 proc. przeciętnego wynagrodzenia. Postulatu podnoszonego już w 2011 roku za kadencji PO-PSL, przy pomocy obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Wtedy pomysł na Polaków jako tanią siłę roboczą był jednak obowiązującą doktryną rządzących. Dzisiaj, co jest również wielkim sukcesem Solidarności, w wyniku twardych negocjacji z rządem udało się zrobić to, co wcześniej wydawało się niemożliwe i razem z ponad dwustoma tysiącami podpisów wylądowało w koszu.
Jest to decyzja komplementarna z programem zwanym „Piątką Solidarności”, który obejmuje wyłączenie z płacy minimalnej dodatków stażowych, przyspieszenie wzrostu wskaźnika naliczania zakładowego funduszu socjalnego, zwiększenie środków na podwyżki w sferze finansów publicznych, ustanowienie lepszej ochrony przed bezprawnym zwolnieniem czy przywrócenie pluralizmu związkowego w służbach mundurowych. Dzięki czasem trudnej, ale jednak efektywnej współpracy z rządem Prawa i Sprawiedliwości udaje się ten program realizować.
A teraz czekamy na emerytury stażowe.
