Londyński dziennik konserwatywny Daily Mail zidentyfikował 17 szkół prywatnych przejętych cichaczem przez firmy chińskie. Są to tak zwane szkoły niezależne pod rozluźnionym nadzorem ministerstwa oświaty, w których decydującą rolę odgrywają zarząd szkoły (na wzór firmy komercyjnej) oraz odpowiednik komitetu rodzicielskiego. W większości przypadków są to placówki edukacyjne z długą tradycją.  Przykładowo Confucius International Education Group nabyła prywatną szkołę powszechną Riddleworth Hall Preparatory School, do której uczęszczała księżniczka Diana. Nowy właściciel, Kong Lingtao, zapewnia, że jest potomkiem w prostej linii chińskiego filozofa i w 2014 roku został przyjęty w Pałacu Buckingham przez księcia Filipa.

Inni nowi właściciele mogą się raczej pochwalić legitymacją partyjną i koneksjami w kręgu komitetu centralnego KPCh. Yang Huiyan, szacowana na 20 miliardów funtów najbogatsza kobieta Azji, jest właścicielką grupy Country Garden, a ta właścicielem głównego nabywcy brytyjskich szkół firmy Bright Scholar. Założycielem Country Garden był jej ojciec, Yang Guoqiang, członek KPCh, delegat do Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych, najwyższego organu władzy państwowej.

Drugim graczem na rynku nabywców szkół jest grupa Dalian Wanda, której właścicielem jest 66 letni Wang Jianlin. Wang wstąpił do KPCh w wieku 15 lat, w szeregach Ludowej Armii Wyzwoleńczej awansował od szeregowego pogranicznika do dowódcy pułku, a później zajął się handlem nieruchomościami. Dzisiaj jest delegatem do Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych a Forbes szacuje go na 14,5 miliarda dolarów. Jego grupa Wanda inwestuje nie tylko w nieruchomości, hotele i szkoły, ale także w media i nowoczesne technologie za pomocą których można subtelnie prać mózgi.

Kolejne dwie szacowne szkoły, jedną w hrabstwie Devon a drugą w hrabstwie Worcestershire, nabyła grupa China First Capital, w której zarządzie zasiadają aparatczycy KPCh wysokiej rangi.

Nowi właściciele dyskretnie i taktownie, ale konsekwentnie zmieniają program szkolny na sprzyjający polityce historycznej Chin oraz ideologii komunizmu. Nie wspomina się w nich o czystce etnicznej wyznających islam Ujgurów, o podporządkowywaniu katolików partii komunistycznej czy likwidowaniu resztek demokracji w Hong Kongu.

Czytając uważnie rubryki “misja” na internetowych stronach można się dowiedzieć, że nabywanie szkół prywatnych to nie incydentalny biznes lecz element szerszego planu. Ray Education Group, która ma dwie szkoły, nie kryje, że realizuje program “Jedwabnego Szlaku” przewodniczącego Chińskiej Republiki Ludowej Xi Jinpinga. Celem tego programu jest umocnienie wpływu Pekinu na globalną politykę i gospodarkę. Renomowane brytyjskie szkoły o chińskim kapitale mają być “częścią globalnego campusa” pod chińskim zarządem, narzędziem ekspansji “w Malezji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Tajlandii, Afryce Południowej, Nigerii oraz w innych krajach”. Długa tradycja ma przyciągnąć uczniów a chiński kapitał zagwarantować program zgodny z wytycznymi KC KPCh i przewodniczącego Xi.

Przejmowanie prywatnych placówek edukacyjnych, które tradycyjnie są z internatami, ułatwia epidemia koronawirusa. Ograniczenia sanitarne zmuszają zarządy do zamykania szkół. Dochód z internatów spadł o 35 procent. Liczba uczniów spadła o 20 procent ponieważ rodzice z obawy przed zakażeniem oraz z oszczędności wolą, żeby dzieci przerabiały rządowy program nauczania zdalnie w domu. Wiele szkół balansuje więc na krawędzi bankructwa.

Podobna sytuacja panuje w Stanach Zjednoczonych, gdzie jak skarżył się w grudniu były sekretarz stanu Mike Pompeo w szkolnych campusach prezentowany jest lewicowy anty-amerykanizm co tworzy podatny grunt dla propagandy KPCh. W 2019 roku chińska grupa kapitałowa Primavera, za pośrednictwem Spring Education Group nabyła łańcuch prywatnych szkół BASIS, który posiada renomowane placówki edukacyjne w Arizonie, Wirginii, Nowym Jorku i Silicon Valley. Przejęcie szkół wzbudziło niepokój rodziców, którzy zaczęli domagać się wyjaśnień. Pytano, kto będzie decydował o programie, zatrudnianiu nauczycieli, wielkości klas, wysokości czesnego, a zwłaszcza, czy przejęcie szkół przez chiński kapitał nie wpłynie ujemnie na notowania uczniów podczas rekrutacji na wyższe uczelnie. Od nowych właścicieli otrzymali odpowiedź, że nic się nie zmieni, ale w Chinach grupy kapitałowe powiązane są z aparatem partyjno-rządowym i Primavera, która kupuje amerykańskie szkoły nie jest wyjątkiem. Prawda o łączności chińskiego kapitału z Komunistyczną Partią Chin i jej ideologią przestaje być tajemnicą.