loading
Proszę czekać...
reklama_pozioma
Świat potrzebuje misjonarzy. Opowieści z krańców świata [GALERIA]
Opublikowano dnia 01.05.2017 18:01
Rozsiani są po całym świecie – od wysokogórskich wiosek Ameryki Łacińskiej, przez gorące kraje Afryki, po najodleglejsze wyspy Oceanu Spokojnego. Misjonarze, bo o nich mowa, głosząc Dobrą Nowinę, często narażają swoje życie, lecz mimo to obdarzają innych miłością.

Tygodnik Solidarność


Ziemia uświęcona krwią męczenników

Gdybyśmy zapytali mieszkańców małej peruwiańskiej wioski Pariacoto o błogosławionych franciszkanów: br. Zbigniewa Strzałkowskiego i br. Michała Tomaszka, od razu wskazaliby miejsce ich bestialskiego zamordowania przez terrorystów ze Świetlistego Szlaku. Dla wielu mieszkańców tragiczne wydarzenia z 1991 roku wciąż są żywe. W położonej w Andach wiosce od dwóch lat posługuje inny franciszkanin br. Piotr Hryma. Do Pariacoto dotarł w dość specyficznym czasie. Trwały wówczas przygotowania do beatyfikacji męczenników.

– Trzeba było od razu zakasać rękawy i zacząć pomagać w budowie nowej kaplicy, w której miały docelowo znajdować się ich relikwie. Od początku musia- łem nauczyć się rzeczy, których do tej pory nie wykonywałem i nie znałem. Jeden ze starszych misjonarzy w Peru mówi, że na misjach trzeba znać się na wszystkim. Nigdy nie wiadomo, jaka umiejętność w danej chwili będzie przydatna. Już na początku wyjazdu dokładnie zrozumiałem te słowa – podkreśla zakonnik.


Swój człowiek Wspominając pierwsze tygodnie pobytu w Pariacoto, br. Piotr wskazuje, że z początku ludzie nie bardzo wiedzieli, kim jest.
 

– Widzieli białego człowieka, który spaceruje po okolicznych uliczkach i tak trochę podejrzanie patrzyli. Wzbudzałem małą sensację, ponieważ nie znali mnie. Z czasem sami zaczynali pytać: „Eres el Padre de la parroquia?”, czyli „Jesteś ojcem z parafii?”. To oznaczało, że jestem „swój”. Dzisiaj wiele osób nas zna. W końcu żyjemy wśród nich już tak długo. Stąd też odczuwalna jest ogólna życzliwość – wskazuje.

Fot. arch. br. Piotra Hrymy / Franciszkanin odwiedza z Komunią św. chorą Peruwiankę

Brat Piotr dodaje, że na ulicy czę- sto serdecznie pozdrawiają się z mieszkańcami wioski. – Powitaniu zazwyczaj towarzyszy uśmiech. Nikt nie zastanawia się, czy mija katolika czy ewangelika. Najpiękniejszy przykład dają dzieci, które już z odległości kilkunastu metrów krzyczą, pozdrawiając, a potem biegną, żeby uścisnąć dłoń – mówi. Szamani wciąż istnieją Nie wszystkim jednak podoba się obecność misjonarzy. Franciszkanin podkreśla, że tym co jest najtrudniejsze w posłudze w Pariacoto, jest tkwiące w świadomości niektórych mieszkańców przekonanie, że Kościół bez nich nie może istnieć, dlatego uważają, że mają prawo do różnych roszczeń wobec niego.

– Niestety są tu osoby, które pojawiają się w parafii tylko wtedy, kiedy czegoś potrzebują. To grono jest małe, ale jednak jest. Dlatego uważam, że jednym z elementów pracy misyjnej tutaj jest przekonanie ludzi, że dla nas, katolików, to Eucharystia jest umocnieniem, że bez niej umieramy duchowo i nasza wiara staje się chwiejna. W naszej parafii jest sporo ochrzczonych, ale do kościoła przychodzą bardzo rzadko – wskazuje.


Zakonnik zwraca uwagę, że w rejonie Pariacoto wciąż funkcjonuje wielu szamanów, którzy przyciągają ludzi złudnymi obietnicami, otumaniają i nierzadko pogrążają duchowo. Dla misjonarzy to wielkie wyzwanie. Radości posłudze misyjnej dodają parafianie, którzy proszą o odprawienie mszy św. w okolicznych wioskach.

– Przychodzą i z ogromną wiarą proszą o modlitwę za zmarłych czy poświęcenie grobów. Czekają na nas i wspólną modlitwę – dodaje.

Przystanek nauka Przy misji utworzono parafialną szkółkę, dzięki której dzieci mogą nadrobić zaległości i poszerzyć swoją wiedzę.

– Ogromną radością jest, kiedy widzimy dzieci przychodzące popołudniami do parafialnej szkółki. Nikt ich nie zmusza. One po prostu chcą spędzić u nas czas, czują pragnienie nauki, zabawy, wspólnoty. A największą dumą jest to, kiedy nauczyciele mówią, że dzieci uczęszczające do szkółki parafialnej podciągają się w nauce i osiągają coraz lepsze wyniki – podkreśla.


Fot. arch. br. Piotra Hrymy /  Misjonarz wraz z podopiecznymi z przedszkola w peruwiańskiej miejsoowości Miramar na wysokości 3800 m n.p.m.


Misjonarze nie zamykają się jedynie na Pariacoto. Docierają do 73 tzw. kaplic dojazdowych. Czasem są w odległych wioskach zaledwie raz czy dwa razy na rok.

– Problem jest z dojazdem. Spora część wiosek znajduje się wysoko w górach, aż do 4000 m n.p.m. W porze deszczowej nie wszystkie drogi są przejezdne. Jednak na tyle, na ile jest to możliwe staramy się zawsze odpowiedzieć na prośbę ludzi proszących o modlitwę czy celebrację Eucharystii – mówi br. Piotr Hryma.


Izabela Kozłowska

Cały artykuł znajduje się w numerze "TS" (15/2017) dostępnym także w wersji cyfrowej TUTAJ.


Wydarzenia
więcej
Opinie
więcej
Najnowszy numer
Związek
więcej
Wideo gen. Komornicki: Rosjanie przygotowują się do wojny na dużą skalę
Blogi
avatar
Grzegorz Gołębiewski
(grzechg)

Grzegorz Gołębiewski: Wyznanie nawróconego Europejczyka, na chwilę przed orędziem
Kiedy duszę się tutaj, jadę do Berlina pod Bramę Brandenburską albo pod Łuk Triumfalny w Paryżu, i biorę pięć głębokich oddechów. To działa. Ból nieznośnej polskości ustępuje. Zanikają granice, a zresztą po co nam one, po co one temu krajowi i po co ten kraj z tymi ludźmi, skoro można podzielić się nim z innymi mądrymi narodami.
avatar
Jerzy
Bukowski

Trzymam kciuki za Hołownię
Nie wykluczam, że Hołownia mógłby zdystansować niejednego zawodowego polityka i sporo namieszać w szeregach opozycji.
avatar
Ryszard
Czarnecki

UE kontra UE czyli o różnicach między instytucjami Unii
Proponuję lekturę zapisu telewizyjnego wywiadu, jakiego udzieliłem dla programu „Dziennikarski poker” w TV Republika. Rozmowę ze mną - ze Strasburga - przeprowadził red. Tomasz Sakiewicz.

Drogi Użytkowniku,

Nasz Serwis korzysta z plików cookies. Przez dalsze aktywne korzystanie z naszego Serwisu (zamknięcie komunikatu, kliknięcie na elementy na stronie poza komunikatem, przeglądanie Serwisu z otwartym komunikatem) bez zmian ustawień Twojej przeglądarki, wyrażasz zgodę na:
• przetwarzanie danych osobowych przez Tysol Sp. z o.o. i naszych zaufanych partnerów do celów marketingowych, w szczególności na potrzeby wyświetlania reklam dopasowanych do Twoich zainteresowań i preferencji. Wyrażenie zgody jest dobrowolne a wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć, niezależnie od zgód wyrażonych na pozostałe rodzaje przetwarzania danych. Dowiedz się więcej o zgodzie marketingowej w naszej Polityce prywatności / Cofnij zgodę.

• na zapisywanie plików cookies w Twoim urządzeniu końcowym oraz na korzystanie z informacji w nich zapisanych. Ten rodzaj plików cookies pozwala nam na dopasowanie treści dostępnych w Serwisie do Twoich preferencji, utrzymywania sesji po zalogowaniu oraz zapewnienia optymalnej funkcjonalności Serwisu. Więcej o plikach cookies i sposobie przetwarzania Twoich danych osobowych dowiesz się w naszej Polityce prywatności.