Nadobywatel polityk
Klasa polityczna od zawsze doskonale radzi sobie w każdych warunkach. Także dziś, w czasach wolności gospodarczej i ogólnego dobrobytu, na polityków czeka jeszcze większa wolność i jeszcze więcej dobrobytu niż dla nas wszystkich.
/ Fotolia
„Rząd się sam wyżywi” – powiedział w 1981 r. Goebbels stanu wojennego, czyli Jerzy Urban. Skomentował w ten sposób amerykańskie embargo nałożone na Polskę po wprowadzeniu stanu wojennego. Choć autor tych słów, całe szczęście, odchodzi w zapomnienie, jego słowa pozostają zadziwiająco żywe.
Czy jest lepiej czy gorzej, klasa polityczna ma najlepiej.
Nie samą kasą…
Politycy narzekają na swoje zarobki. Posłowie mówią, że za mało zarabiają. Ministrowie, że też za mało zarabiają, a swego czasu wicepremier Elżbieta Bieńkowska zauważyła nawet, że za 6 tysięcy złotych miesięcznie pracować może „(…) Albo złodziej, albo idiota... To jest niemożliwe, żeby ktoś za tyle pracował”.
Są oczywiście głosy specjalistów, którzy zauważają, że na tzw. rynku zarobić można więcej niż w polityce i w tym porównaniu administracja rządowa wysiada, a co za tym idzie, nie przyciąga najlepszych kandydatów.
Tyle że za pracą w polityce i obracaniem się w kręgach władzy kryją się znacznie większe bonusy. Pomijając aspekt posiadania władzy i związanych z tym możliwości korupcyjnych, okazuje się, że legalne przywileje też są całkiem znośne, a patrzenie władzy na ręce często iluzoryczne.
Ograniczyć przywileje władzy
Ograniczenie przywilejów władzy zapowiadają w swojej kampanii wszyscy politycy. Ale jakoś niespecjalnie się to udaje. W 2009 r. rząd PO-PSL z premierem Donaldem Tuskiem na czele ogłosił swój wielki sukces: ograniczenie finansowania partii z budżetu. Zapowiedział przy tym, że PO będzie dalej szukała sposobów ograniczenia nieuzasadnionych przywilejów. Mówił też, że konieczne jest „odebranie szczególnej formy immunitetu, który czyni polityka w Polsce ciągle bezkarnym”. Przez 8 lat rządów PO nie udało się jednak tego zrobić, a ograniczając finansowanie z budżetu, nie chcieli pamiętać, że wprowadzono je, by ograniczyć pokusę korupcyjną przy finansowaniu partii…
Maciej Chudkiewicz
Cały artykuł w najnowszym numerze "TS" (25/2017) do kupienia w wersji cyfrowej tutaj.
#REKLAMA_POZIOMA#
Czy jest lepiej czy gorzej, klasa polityczna ma najlepiej.
Nie samą kasą…
Politycy narzekają na swoje zarobki. Posłowie mówią, że za mało zarabiają. Ministrowie, że też za mało zarabiają, a swego czasu wicepremier Elżbieta Bieńkowska zauważyła nawet, że za 6 tysięcy złotych miesięcznie pracować może „(…) Albo złodziej, albo idiota... To jest niemożliwe, żeby ktoś za tyle pracował”.
Są oczywiście głosy specjalistów, którzy zauważają, że na tzw. rynku zarobić można więcej niż w polityce i w tym porównaniu administracja rządowa wysiada, a co za tym idzie, nie przyciąga najlepszych kandydatów.
Tyle że za pracą w polityce i obracaniem się w kręgach władzy kryją się znacznie większe bonusy. Pomijając aspekt posiadania władzy i związanych z tym możliwości korupcyjnych, okazuje się, że legalne przywileje też są całkiem znośne, a patrzenie władzy na ręce często iluzoryczne.
Ograniczyć przywileje władzy
Ograniczenie przywilejów władzy zapowiadają w swojej kampanii wszyscy politycy. Ale jakoś niespecjalnie się to udaje. W 2009 r. rząd PO-PSL z premierem Donaldem Tuskiem na czele ogłosił swój wielki sukces: ograniczenie finansowania partii z budżetu. Zapowiedział przy tym, że PO będzie dalej szukała sposobów ograniczenia nieuzasadnionych przywilejów. Mówił też, że konieczne jest „odebranie szczególnej formy immunitetu, który czyni polityka w Polsce ciągle bezkarnym”. Przez 8 lat rządów PO nie udało się jednak tego zrobić, a ograniczając finansowanie z budżetu, nie chcieli pamiętać, że wprowadzono je, by ograniczyć pokusę korupcyjną przy finansowaniu partii…
Maciej Chudkiewicz
Cały artykuł w najnowszym numerze "TS" (25/2017) do kupienia w wersji cyfrowej tutaj.
#REKLAMA_POZIOMA#
