Lucjan Żeligowski: Wojna w roku 1920

Muszę zdradzić moim Czytelnikom pewną tajemnicę. Otóż, jako troglodyta siorbiący głośno zupę pomidorową – nad czym przez dekady ubolewała moja śp. Rodzicielka – uwielbiam podglądać zachowanie dyplomatów. Zawsze podziwiam jakiegoś ambasadora, który udziela obszernego wywiadu, okraszając go potokiem wyszukanych słów, a potem – kiedy człowiek pochyli się dokładniej nad wyartykułowanymi treściami – okazuje się, że indagowany oficjel nie powiedział dosłownie nic, co wybiegałoby poza wyświechtaną frazę o „odwiecznej przyjaźni” pomiędzy jego krajem, a państwem, w którym sprawuje on swój urząd

Niewyspany, zmęczony… nie, przepraszam… niewyspani, zmęczeni, ale też szczęśliwi i dumni oddajemy w Państwa ręce nowy portal „Tygodnika Solidarność”.

Polityka klimatyczna Unii Europejskiej szkodzi przemysłowi Europy, jak też jej obywatelom. Szczególnie odczuwamy to w Polsce, gdzie kwestie suwerenności energetycznej są dla nas niezwykle ważne. Szczególnym problemem jest system ETS, który skupia się na karaniu państw i przedsiębiorstw za emisje, zamiast na efektywnej polityce energetycznej. Wobec bierności rządu, Pałac Prezydencki diagnozuje problem i proponuje rozwiązanie. Ideałem byłoby odejście od ETS, ale to jest mało realne z uwagi na polityczne konstelacje w UE. Dlatego doradcy Prezydenta Nawrockiego przygotowali plan reformy systemu, który ma przestać szkodzić, a zachować cechy impulsu do transformacji energetycznej. I to jest właściwy kierunek: politykę klimatyczną zamienić na politykę energetyczną.

Państwo narodowe, wolność słowa i niezależność energetyczna – to trzy filary, które zdominowały dyskusję podczas konferencji Alliance of Sovereign Nations 2026 w Waszyngtonie. Wystąpienia amerykańskiej kongresmen Anny Pauliny Luny oraz lidera rumuńskiej prawicy George Simiona pokazały rosnące znaczenie debat o suwerenności państw w świecie Zachodu.

Dzielenie skóry na niedźwiedziu w postaci rozważań pt. „kto będzie premierem z PiS-u” nie ma dziś większego sensu. Prawo i Sprawiedliwość nie wygra samodzielnie wyborów. Tak samo nie zrobi tego Konfederacja. Tym, co może się udać, jest stworzenie wspólnego rządu środowisk prawicowych w Polsce. Jeśli szeroko pojęta prawica chce wygrać w 2027 r., powinna budować swoją siłę wokół Karola Nawrockiego i razem z nim – w praktyce tworząc system prezydencki.