Do sensacyjnego odkrycia w klasztorze benedyktynów w Tyńcu doszło przy okazji projektu realizowanego przez tynieckich mnichów ze Społecznym Komitetem Odnowy Zabytków Krakowa (SKOZK). Celem tej współpracy jest udostępnienie zwiedzającym w ramach jednej trasy krużganków i podziemi tego sławnego klasztoru. 

• Komunikat dla mieszkańców Warszawy

Klasztor benedyktynów w Tyńcu

Opactwo w Tyńcu,  kiedyś podkrakowskim, dziś już w granicach miast, to najstarszy, wciąż działający benedyktyński klasztor w Polsce. W 2044 roku będzie obchodził 1000-lecie. To nie tylko ośrodek kultu i instytucja religijna, ale także ogromne dobro kulturowe, będące świadkiem wielu wydarzeń historycznych. Ze względu na znaczenie klasztoru dla polskich dziejów i kultury narodowej pieczę nad nim rozciągają władze ogólnopolskie i samorządowe. Ostatnie prace konserwatorskie dofinansowało Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Społeczny Komitet Odnowy Zabytków Krakowa ze środków Narodowego Funduszu Rewaloryzacji Zabytków Krakowa.

• Nie chcieli, by oglądały nagich transseksualistów. Ich dzieci wyrzucono z przedszkola
• Trump: Putin chce się ze mną spotkać
• Rozłam w koalicji. PSL głosował wraz z PiS i Konfederacją
• "To ma potencjał na upadek Zielonego Ładu". Wyciekła korespondencja mailowa Europejskiego Banku Inwestycyjnego
• "Opiekunowie czuwali dzień i noc". Warszawskie zoo przeżyło dramat"

Sensacyjne odkrycie pod Krakowem

Jak poinformował SKOZK, podczas prac konserwatorzy odnaleźli na miejscu malowidła, z których najstarsze były świadkami gotyckiej przebudowy i przesklepienia krużganków pod koniec średniowiecza.

Jest tak m.in. ze znajdującym się w zworniku jednego z przęseł herbem Rawicz (panna na niedźwiedziu), którym posługiwał się Andrzej Ożga, opat tyniecki z lat 1477–1486. Na powierzchni płaskorzeźby udało się odnaleźć ślady pierwotnej malatury z poprawnymi heraldycznie kolorami. Z tego okresu pochodzą również fragmenty ornamentu gałęziowego

– przekazał Komitet w mediach społecznościowych.

Konserwatorzy trafili też m.in. na motywy roślinne ze splecioną wstęgą z pierwszej połowy XVI wieku i kartuszowe z pierwszej ćwierci XVII wieku. Jak przekazał Komitet, udało się również odsłonić i uczytelnić namalowane w 1755 roku przez Andrzeja Radwańskiego – czołowego malarza późnobarokowego Krakowa – fragmenty dekoracji geometrycznych mających podkreślać architekturę krużganków.