Co musisz wiedzieć
- Bractwo Kapłańskie Piusa X zapowiedziało na ten rok święcenia biskupie;
- Prawo kanoniczne karze taki akt karą ekskomuniki latae sententiae zarezerwowaną Stolicy Apostolskiej;
- Taka sytuacja miała miejsce w roku 1988 po wyświęceniu przez abp. Marcela Lefebvre’a czterech biskupów bez zgody papieża, przez co on i owi czterej biskupi zaciągnęli karę ekskomuniki;
- Na zaproszenie Stolicy Apostolskiej przełożony generalny FSSPX gościł na rozmowach w Dykasterii ds. Nauki Wiary;
- W liście do prefekta Dykasterii Nauki Wiary, Rada Generalna Bractwa św. Piusa X pisze, że nie może zaakceptować proponowanych przez Stolicę Apostolską warunków.
Przyczyna rozmów
Bractwo Kapłańskie Piusa X (FSSPX), zwane potocznie lefebrystami, zapowiedziało na rok 2026 święcenia biskupie, które - jeśli rzeczywiście nastąpią - odbędą się bez zgody Stolicy Apostolskiej. Akt taki wiąże się z poważnymi konsekwencjami kanonicznymi.
Według prawa kanonicznego biskupi oraz konsekrowane przez nich osoby podlegają ekskomunice latae sententiae [tj. wiążącej mocą samego prawa - przyp. red.] zarezerwowanej Stolicy Apostolskiej, gdy bez zgody papieża dokonują święceń biskupich.
Rzeczona sytuacja miała już w Bractwie miejsce, gdy w roku 1988 abp Marcel Lefebvre, założyciel FSSPX, wyświęcił bez zgody Stolicy Apostolskiej czterech biskupów, przez co on sam oraz ww. biskupi zaciągnęli karę ekskomuniki.
Zapowiedź Bractwa Kapłańskiego Piusa X dotycząca planowanych na lipiec 2026 roku kolejnych święceń biskupich wywołała poruszenie i spowodowała zaproszenie ks. Pagliaraniego do Watykanu, które odbyło się 12 lutego br. Rozmowy toczyły się między prefektem Dykasterii Nauki Wiary kard. Victorem Manuelem Fernándezem a przełożonym Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X ks. Davidem Pagliaranim. Watykan zaproponował rozmowy o charakterze teologicznym, ale ustanowił warunek wstępny, którym byłoby zawieszenie decyzji o święceniach biskupich.
Odpowiedź FSSPX
Rada Generalna Bractwa św. Piusa X w liście do prefekta Dykasterii Nauki Wiary, podpisanym przez jego przełożonego generalnego, ks. Davide Pagliaraniego stwierdza, że choć cieszy się z nowego otwarcia na dialog i pozytywnej odpowiedzi na propozycję z 2019 roku, "nie mogę zaakceptować, z powodu intelektualnej uczciwości i kapłańskiej wierności przed Bogiem i duszami, perspektywy i celów, w imię których Dykasteria proponuje wznowienie dialogu w obecnej sytuacji; ani też przesunięcie terminu 1 lipca".
Motywowane to jest rozbieżnością w kwestiach doktrynalnych, "zwłaszcza dotyczących fundamentalnych kierunków obranych od czasu Soboru Watykańskiego II". Bractwo powołuje się na motywy wypływające z sumienia i wierności Tradycji. "Nie widzę zatem, w jaki sposób wspólny proces dialogu mógłby doprowadzić do wspólnego określenia minimalnych wymagań pełnej komunii z Kościołem katolickim", ponieważ teksty Soboru nie mogą być poprawiane, a legitymizacja reformy liturgicznej nie może być kwestionowana" - czytamy we wspominanym dokumencie. Zaznaczono, iż Stolica Apostolska jasno określiła ramy doktrynalne i duszpasterskie, w których należy rozumieć dokumenty Soboru Watykańskiego II.
Autorzy listu ubolewają, że ich zdaniem przed długi czas Stolica Apostolska była głucha na prośby Bractwa o dialog. Jednak dopiero w momencie, gdy pojawiła się kwestia święceń biskupich, zaproponowano wznowienie dialogu, który wydaje się być opóźniający i warunkowy. "Niestety, wyciągniętej ręce w geście otwarcia na dialog towarzyszy druga ręka, gotowa do nałożenia sankcji. Mowa jest o zerwaniu komunii, schizmie i poważnych konsekwencjach.. Co więcej, groźba ta jest teraz publiczna, co wywiera presję trudną do pogodzenia z prawdziwym pragnieniem braterskiej wymiany i konstruktywnego dialogu. Ponadto nie wydaje nam się możliwe podjęcie dialogu w celu określenia minimalnych warunków niezbędnych do wspólnoty kościelnej, po prostu dlatego, że nie jest to naszym zadaniem" - twierdzą lefebryści.
Oskarżają kardynała Gerharda Müllera o to, że w czerwcu 2017 r. jako ówczesny prefekt Kongregacji Nauki Wiary sformułował "minimum niezbędne do pełnej komunii z Kościołem katolickim", wyraźnie uwzględniając cały Sobór i okres posoborowy.
Bractwo św. Piusa X w swej argumentacji powołuje się na dobro dusz. "Potrzeba święceń jest konkretną, krótkoterminową potrzebą dla przetrwania Tradycji, w służbie świętej Kościoła katolickiego" - stwierdzono.
Obok przełożonego generalnego, ks. Davide Pagliaraniego list podpisali bp Alfonso de Galarreta, ks. Christian Bouchacourt, bp Bernard Fellay oraz ks. Franz Schmidberger, były przełożony generalny Bractwa.
st
