Ewangelia

(J 11, 1-45)

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą».

A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza.

Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei».

Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?»

Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła».

To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić».

Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie.

Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego».

A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć».

Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata.

Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga».

Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie».

Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym».

Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?»

Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat».

Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać.

A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł».

Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?»

Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?»

A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień.

Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!»

Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie».

Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?»

Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić».

Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.

• Kard. Krajewski: Wracam do kochanej Łodzi. Prawdę mówiąc, nigdy z niej nie wyjechałem
• Spotkanie sekretarza KEP z delegacją episkopatu USA
• Czy to ostateczny cios? Jak chrześcijanie z Betlejem przetrwają kolejną Wielkanoc?
• Na Trafalgar Square w Londynie wystawiona zostanie "Pasja Jezusa"
• Chusta św. Weroniki zostanie wystawiona w bazylice św. Piotra
• Mężczyźni przejdą dziś w Marszu Świętego Józefa
• Nie żyje honorowy patriarcha Filaret
• Papież: Do nas Jezus również woła, byśmy wyszli na zewnątrz naszych grobowców

Komentarz

W kazaniu do dzisiejszej Ewangelii (zamieszczonego na kanale YT - kazania o. Jacek Prusak SJ,) jezuita zwraca uwagę na to, że "Ewangelia o wskrzeszeniu Łazarza pokazuje nam, co to znaczy być żywym nie w sensie fizycznym, tylko duchowym, bo wskrzeszony Łazarz i tak potem umarł".

- Według Ewangelisty, chrześcijan już teraz jest zmartwychwstały, już teraz przeszedł ze śmierci do życia, bo tam gdzie działa Jezus śmierć nie ma już nad nim władzy - powiedział o. Prusak.

- Ważne (...) byśmy zrozumieli, że zmartwychwstanie nie następuje dopiero po śmierci, jest ono obecne już tu i teraz, na ziemi, bo ono jest zupełnie nowym sposobem istnienia. To nie jest po prostu przywrócenie zmarłego do życia, to sposób istnienia, który Jezus ogłasza Marcie: "każdy, kto życie i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki" - podkreśla duchowny.

- Zmartwychwstanie do nieoczekiwanie na to, kiedy dusza połączy się z ciałem albo na paruzję (...), zmartwychwstanie jest nowym stylem życia. I Ewangelista Jan to podkręca, bo mówi, że ta propozycja jest wyborem - albo w Jezusie, albo w grobie . Zanim umrzesz możesz egzystować albo żyć. Ten wybór należy do ciebie - zauważa.

Kaznodzieja zaznacza, że Jezus zachęca Łazarza, by wyszedł z grobu, "On go do tego nie zmusza".

- Każdy z nas ma swój grób, w którym mnie lub bardziej doświadcza, jakby tam nikogo nie było, bo sam nie ma się do kogo odnieść i musi usłyszeć od kogoś - "ja to rozumiem". Potrzebujesz umrzeć, ale potem potrzebujesz kogoś, kto cię zrozumie i pozwoli ci ożyć - mówi jezuita. - I wskrzeszenie w sensie duchowym. którego doświadczył Łazarz, to odzyskanie nieprzeżytego życia, które symbolizuje ów grób przysłonięty kamieniem i te opaski na jego ciele.

Ojciec Prusak podkreśla również, że prawdziwy "cud Jezusa nie polegał na łamaniu praw fizyki", ale na podkreśleniu, że w Bogu jest życie, które zwycięża śmierć, choć "w sposób ostateczny dokonało się to dopiero na krzyżu". Duchowny mówi również o różnicy między życiem a egzystowaniem i opisuje, czym jest życie po zmartwychwstaniu.

- Wszystko sprowadza się do tego - wyjdź, żebyś żył, a nie egzystował.