Kościół wspomina dziś św. Katarzynę Aleksandryjską

 

O jej życiu wiemy głównie z przekazów i legend. Jedna z nich mówi, że podczas święta ofiarnego dla jednego z rzymskich bóstw swoją elokwencją wprawiła w zakłopotanie cesarza Maksencjusza. Zdenerwowany cesarz kazał wezwać na dwór 50 filozofów i mistrzów retoryki, aby ci dyskutowali z młodą chrześcijanką na temat religii bóstw rzymskich i chrześcijaństwa. Legenda mówi, że Katarzyna z takim mistrzostwem i w tak przekonywujący sposób zaprzeczała argumentom mędrców, że w efekcie wszyscy przeszli na chrześcijaństwo.

Męczeństwo

Katarzyna znalazła się w więzieniu, gdzie odwiedzała ją żona cesarza, która także przeszła na chrześcijaństwo. Dowiedziawszy się o tym rozwścieczony cesarz kazał przymocować młodą chrześcijankę do koła, w które powbijano gwoździe. Na śmierć przez ścięcie głowy skazał także swoją żonę, która chciała się wstawić za męczennicą.

Męczeństwo Katarzyny miało miejsce prawdopodobnie w 306 roku. Według legendy, ciało męczennicy przenieśli aniołowie z Aleksandrii do kościoła klasztornego na Górze Synaj, gdzie w VI wieku zbudowany został klasztor św. Katarzyny i gdzie relikwie świętej przebywają do dziś.

Kult

Św. Katarzyna - obok św. Małgorzaty i Barbary - jest jedną z "trzech świętych Dziewic". Kult św. Katarzyny znany początkowo w Egipcie, rozpowszechnił się na cały chrześcijański Wschód, a jego centrum była Góra Synaj. W Kościele Zachodnim znany jest od VIII wieku. Cześć św. Katarzyny w średniowieczu propagowali benedyktyni z opactwa Monte Cassino. Jest ona także patronką franciszkańskiego kościoła w Betlejem. Kościół św. Katarzyny przylega do bazyliki Narodzenia Pańskiego i jest "świętym miejscem", do którego przybywają pielgrzymi.

• Leon XIV w ogłoszonym dziś Liście Apostolskim: Credo nadzieją i punktem odniesienia
• [Tylko u nas] Aleksandra Jakubiak OV: "A myśmy się spodziewali…"
• "Chce odzyskać Stambuł; stop spiskowi". Turecki protest przeciw wizycie Leona XIV
• Książę Albert II, wbrew parlamentowi, odmówił zatwierdzenia legalizacji aborcji w Monako
• Tegoroczna Nagroda Ratzingera przypadnie słynnemu muzykowi
• "Ohydna zbrodnia". Muzułmańska Rada Starszych potępia porwanie kilkuset chrześcijan ze szkoły w Nigerii
• Modlitwa o pokój. Tysiące wiernych będzie modlić się w Turcji z Leonem XIV
• "Jedno ciało. Pochwała monogamii". Dykasteria Nauki Wiary opublikowała notę nt. małżeństwa

Patronka

Za swoją patronkę obrali ją m.in. nauczyciele, uczniowie, studenci, filozofowie, mówcy, bibliotekarze, księgarze, kolejarze. W Paryżu jest patronką krawcowych i modystek - "Catherinettes". Powstało też wiele świątyń pod wezwaniem świętej, również w Polsce . Za swoją patronkę obrały Katarzynę także liczne miasta, w Polsce, m.in.: Działdowo, Dzierzgoń, czy Nowy Targ. Jest też patronką uniwersytetu w Paryżu. Jest wspomożycielką cierpiących na migreny i choroby języka, pomaga w poszukiwaniu topielców. W ikonografii przedstawiana jest najczęściej z kołem, na którym była torturowana.

Adwent

Z osobą św. Katarzyny wiązały się przysłowia dotyczące Adwentu oraz obserwacji pogody. Do dziś jeszcze w regionach wiejskich obszaru niemieckiego "taniec Katarzyny" kończy okres tańców i zabaw i zaczyna Adwent, gdyż - jak mówi przysłowie - "Katarzyna zamyka skrzypce". Na wsiach kończy się czas spędzania owiec z pastwisk. W "dzień Katarzyny" dziewczęta pracujące w gospodarstwach mogły zmieniać swoich chlebodawców.

A w Polsce mówi się, że "Katarzyna Adwent zaczyna", "Wigilia na Katarzyny wróży, jaka pogoda w lutym służy", czy "W Katarzyny dzień jaki, cały grudzień taki". Ale także: "święta Katarzyna śmiechem, święty Andrzej grzechem".

ts