Czyj Senat?
Entuzjazm KO-PO wydaje się zdecydowanie przedwczesny.
Z rozbawieniem obserwuję triumfalistyczne nastroje w obozie opozycji oraz w sprzyjających ich mediach po wyborze profesora Tomasza Grodzkiego z Platformy Obywatelskiej na marszałka Senatu.
O tym, czy wyższa izba parlamentu rzeczywiście stanie się głównym punktem oporu przeciw Zjednoczonej Prawicy zadecydują pierwsze głosowania w kwestiach merytorycznych, w których Koalicja Obywatelska nie zawsze będzie mogła liczyć na senatorów niezależnych.
Może się także okazać, że i reprezentujący inne ugrupowania opozycyjne członkowie Senatu w niektórych przypadkach poprą - co zresztą zadeklarowali - obóz obecnej władzy.
Entuzjazm KO-PO wydaje się więc zdecydowanie przedwczesny.
O tym, czy wyższa izba parlamentu rzeczywiście stanie się głównym punktem oporu przeciw Zjednoczonej Prawicy zadecydują pierwsze głosowania w kwestiach merytorycznych, w których Koalicja Obywatelska nie zawsze będzie mogła liczyć na senatorów niezależnych.
Może się także okazać, że i reprezentujący inne ugrupowania opozycyjne członkowie Senatu w niektórych przypadkach poprą - co zresztą zadeklarowali - obóz obecnej władzy.
Entuzjazm KO-PO wydaje się więc zdecydowanie przedwczesny.
