Co musisz wiedzieć?

• Jacek Odrowąż urodził się w rodzinie szlacheckiej na Opolszczyźnie, przyjął habit dominikański z rąk św. Dominika;
• Ojciec Święty, w nawiązaniu do dzisiejszej Ewangelii, podkreślił zapowiedź Jezusa, który mówił uczniom o tym, co czekało na Niego w Jerozolimie;
• Założył dominikańskie klasztory: we Friesach, w Znojmie, Igławie, Ołomuńcu, Pradze, Wrocławiu, Kamieniu, Krakowie i Gdańsku;
• Na Pomorzu św. Jacek zajmował się ewangelizacją Prusów. W ciągu swojego życia miał przemierzyć polskie ziemie kilkakrotnie wzdłuż i wszerz. Zmarł 15 sierpnia 1257 roku w Krakowie;
• Kanonizowano go w XVI wieku. Był piątym Polakiem, którego oficjalnie uznano za świętego, był także siódmym kanonizowanym dominikaninem. Jego atrybutami są monstrancja i figura Matki Bożej.

Życie i działalność

Urodził się w 1183 roku - a więc w okresie rozbicia dzielnicowego - w Kamieniu na Opolszczyźnie. Nazywany jest Apostołem Słowian, Apostołem Północy lub Lux ex Silesia [łac. Światło ze Śląska]. Pochodził z możnej szlacheckiej rodziny Odrowążów, był krakowskim kanonikiem, uczniem Wincentego Kadłubka, bratankiem biskupa krakowskiego i kanclerza na dworze Leszka Białego, Iwona Odrowąża. Wśród jego krewnych znaleźli się także bł. Czesław Odrowąż, bł. Bronisława oraz bp Jan Prandota. Wraz ze stryjem Iwonem udał się do Rzymu i tam spotkał św. Dominika. Po zapoznaniu się z misją dominikanów odrzucił rysującą się w sposób świetlany karierę, przywdział habit i wraz z towarzyszami ruszył na północ.

Zmierzając ku Polsce zakładał kolejne dominikańskie klasztory: we Friesach, w Znojmie, Igławie, Ołomuńcu, Pradze, Wrocławiu i Kamieniu. Miejscem, w którym spędził najwięcej czasu - tam też umarł - był klasztor w Krakowie, gdzie w 1221 roku stryj przekazał jemu i jego towarzyszom kościół św. Trójcy. Notabene krakowski klasztor dominikański i bazylika Świętej Trójcy, w której znajduje się grób św. Jacka, w tym roku obchodzi 804. rocznicę swojego powstania. A polscy dominikanie świętowali cztery lata temu 800-lecie przybycia zakonu do naszego kraju.

Na Pomorzu św. Jacek zajmował się ewangelizacją Prusów, założył tam także klasztor w Gdańsku. W ciągu swojego życia miał przemierzyć polskie ziemie kilkakrotnie wzdłuż i wszerz. Spędził także kilka lat na Rusi.

Zmarł 15 sierpnia 1257 roku w Krakowie. 

• Mniej Roberta, więcej Piotra - podsumowanie pierwszych stu dni pontyfikatu
• Sto dni Leona XIV. Dziesięć ważnych cytatów
• Leon XIV: W Maryi stajemy się Kościołem Matką, który rodzi i odradza cnotą miłości – caritas
• Ambasador Izraela zarzuca antysemityzm watykańskiemu dziennikowi "L'Osservatore Romano"?
• Papież błogosławi uczestniczki pielgrzymki kobiet do Piekar Śląskich
• Ewangelia na XX Niedzielę Zwykłą z komentarzem [video]

Święty

Kanonizowano go w XVI wieku. Był piątym Polakiem, którego oficjalnie uznano za świętego, był także siódmym kanonizowanym dominikaninem. Jego atrybutami są monstrancja i figura Matki Bożej, które uratować miał przed najazdem Tatarów na Kijów w 1240 roku.

Na świecie znany jest jednak przede wszystkim jako cudotwórca. Miał chodzić po wodzie, uzdrawiać, a nawet wskrzeszać umarłych i to zarówno za życia, jak i już po śmierci. Miał także mieć widzenia Matki Bożej. Kult św. Jacka szczególnie żywy był we Francji oraz w Rzymie. Polski święty do dziś znany jest także w obu Amerykach. Nabożeństwo do św. Jacka miała m.in. św. mistyczka Małgorzata Maria Alacoque, apostołka kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa. Bazylika pw. św. Jacka stoi także w centrum polskiej dzielnicy Chicago - Jackowa

Na osobistą prośbę Jana III Sobieskiego św. Jacka ogłoszono głównym patronem Królestwa Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dominikanin jest także "głównym patronem archidiecezji katowickiej, opolskiej, Śląska, polskiej prowincji Zakonu Kaznodziejskiego oraz Wołynia".

Przedstawiany był przez takich artystów, jak choćby:

El Greco, Giovanni Lorenzo Bernini, Ventura Salimbeni, czy Ludovico Carracci. Święty Jacek Odrowąż jest także jedynym Polakiem umieszczonym na kolumnadzie świętych na Placu św. Piotra.