Praca u podstaw w XXI wieku. Jak wygląda współcześnie wolontariat pracowników?

Andrzej Berezowski

W drugiej połowie XIX wieku, po dwóch nieudanych powstaniach, w Polsce, zwłaszcza w literaturze, zaczął dominować pozytywizm. Przedstawiciele tego nurtu postulowali, aby rozpocząć tzw. pracę u podstaw. Idea zakładała, że kształcenie i leczenie przede wszystkim ubogich chłopów oraz zakładanie bibliotek we wsiach i dla mieszczan doprowadzi do podniesienia poziomu życia społeczeństwa polskiego. Czynić to mieli nieodpłatnie przedstawiciele wykształconej części społeczeństwa. Tych, którzy zdecydowali się pomagać ubogim, nazywano społecznikami. Dziś znacznie lepiej byłoby nazywać ich wolontariuszami. Historycy wskazują, że początek nowoczesnego wolontariatu miał miejsce w USA w XVIII wieku. Wówczas to Pensylwania zmagała się z pożarami. Aby zapobiec kataklizmowi, Benjamin Franklin, polityk i mąż stanu, zorganizował pierwszą ochotniczą straż pożarną. Podobnie jak dziś, ludzie, którzy zaciągali się do tej służby, nie pobierali wynagrodzenia. Byli wolontariuszami.