Ks. Janusz Chyła: Wierzę w ciała zmartwychwstanie
Doczesność przemija bezpowrotnie. Boleśnie przeżywamy rozdźwięk między pragnieniem życia, a kruchością naszych ciał, które w konsekwencji dotknie śmierć. Czy w obliczu jej niszczycielskiej mocy nie ma nadziei? Oczywiście człowiek będąc śmiertelnym nie może sam w sobie trwać bez końca. Stąd podejmowane próby przedłużenia istnienia w różnych dziełach intelektu i rąk. Dają one szansę na trwanie w pamięci tych, którzy nadejdą po nas. Słaba to jednak pociecha. Nie możemy przetrwać w czymś lub w kimś, kto też przemija. Tylko Bóg, który żyje na wieki, może dać nam życie wieczne.
Piero della Francesca / Wikimedia Commons
Wyznając wiarę słowami Symbolu Apostolskiego mówimy, że wierzymy w „ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”. Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański tę prawdę wyraża podobnie: „Oczekuję wskrzeszenia umarłych i życia wiecznego w przyszłym świecie”. U podstaw obu tych wyznań jest Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Nadaje ono sens naszemu życiu, naszemu przemijaniu, a także naszej śmierci. Co więcej jest wzorcem dla naszej przyszłości. Zmartwychwstanie nie jest bowiem wydarzeniem zamkniętym w przeszłości i zarezerwowanym samemu Panu Jezusowi. Ma odniesienie także do nas i naszych ciał. A życie wieczne, którego nie można rozumieć jako czasu pomnożonego przez nieskończoność, lecz wiecznie trwałe teraz, ma związek z teraźniejszością. Wiara w zmartwychwstanie Chrystusa, które nastąpiło i wiara w nasze zmartwychwstanie, które nastąpi przy końcu świata zawiera w sobie ogromny potencjał nadziei i radości życia. Człowiek więc cały, z duszą i ciałem zaproszony jest do życia wiecznego.
U kresu czasów nastąpi ponowne połączenia naszych nieśmiertelnych dusz z ciałem. Otrzymamy ciała na wzór ciała uwielbionego, które posiada Jezus Chrystus. Wynika stąd wyjątkowa godność człowieka także w wymiarze materialnym. Zawiera też zobowiązania do odpowiedzialności za życie doczesne. Nasza wieczność zależy bowiem od naszego dzisiaj.
Ks. Janusz Chyła
U kresu czasów nastąpi ponowne połączenia naszych nieśmiertelnych dusz z ciałem. Otrzymamy ciała na wzór ciała uwielbionego, które posiada Jezus Chrystus. Wynika stąd wyjątkowa godność człowieka także w wymiarze materialnym. Zawiera też zobowiązania do odpowiedzialności za życie doczesne. Nasza wieczność zależy bowiem od naszego dzisiaj.
Ks. Janusz Chyła
