Jerzy Bukowski: Harcerska służba w czasie zarazy
Sensem harcerskiej służby jest wierność wysokim ideałom moralnym, które stanowią wielkie wyzwanie dla młodych ludzi.
/ pixabay.com
Z wielką radością dowiaduję się o dużym zaangażowaniu harcerek i harcerzy w walce z pandemią koronawirusa.
Niezależnie od przynależności organizacyjnej druhny i druhowie bez zwłoki przystąpili do pomocy osobom, które stoją na pierwszej linii frontu zmagania z zarazą bądź są szczególnie narażone na zarażenie. Przejawia się ona głównie w szyciu maseczek dla pracowników służby zdrowia, robieniu zakupów oraz przynoszeniu gorących posiłków ludziom starszym i samotnym.
Z promiennymi uśmiechami na twarzach, bez narzekania oraz z młodzieńczym entuzjazmem harcerki i harcerze sprawnie realizują ideał służby bliźnim, który należy do ich etosu. Potrafią z optymizmem przezwyciężać trudności, nie zniechęcają się żadnymi problemami, znajdują wyjście z każdej sytuacji.
Ich spontaniczna, ale zarazem znakomicie zorganizowana działalność przypomina mi Pogotowie Zimowe Harcerek i Harcerzy, które zainicjowały Kręgi Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego na przełomie 1981 i 1982 roku. Było ono oczywiście wzorowane na podobnej akcji przeprowadzonej tuż przed wybuchem II wojny światowej.
Sensem harcerskiej służby jest wierność wysokim ideałom moralnym, które stanowią wielkie wyzwanie dla młodych ludzi. Jeżeli szczerze w nie wierzą, to gotowi są do sporych wyrzeczeń, aby je osiągnąć lub choćby zbliżyć się do nich. Na szczęście rzadko wymagają one ofiary z życia, ale zawsze wiążą się z jakimiś formami poświęcenia i koniecznością rezygnacji z własnych przyjemności, a nawet z osobistego bezpieczeństwa, aby „nieść chętną pomoc bliźnim”, jak brzmi fragment Przyrzeczenia Harcerskiego.
Niemal każde pokolenie młodych ludzi w szarych i w zielonych mundurach przeżywa taki moment, w którym musi zmierzyć się ze swoimi słabościami i nawykami, żeby udowodnić, iż słowa tej roty nie są pustym frazesem, ale świadomą deklaracją stawienia czoła różnym przeciwnościom, kiedy przyjdzie taka potrzeba.
Jako wieloletni instruktor harcerski cieszę się, że obecne pokolenie moich młodych przyjaciół tak pięknie włącza się w sztafetę pokoleń, którą zapoczątkowali na początku ubiegłego wieku twórcy polskiego skautingu.
Czuwajcie, druhny i druhowie, w tym czasie ciężkiej próby, w którym dajecie świadectwo szlachetności waszych charakterów!
harcmistrz Jerzy Bukowski
Harcerz Rzeczypospolitej
Powyższy tekst ukazał się pierwotnie na stronie internetowej Radia RMF FM.
Niezależnie od przynależności organizacyjnej druhny i druhowie bez zwłoki przystąpili do pomocy osobom, które stoją na pierwszej linii frontu zmagania z zarazą bądź są szczególnie narażone na zarażenie. Przejawia się ona głównie w szyciu maseczek dla pracowników służby zdrowia, robieniu zakupów oraz przynoszeniu gorących posiłków ludziom starszym i samotnym.
Z promiennymi uśmiechami na twarzach, bez narzekania oraz z młodzieńczym entuzjazmem harcerki i harcerze sprawnie realizują ideał służby bliźnim, który należy do ich etosu. Potrafią z optymizmem przezwyciężać trudności, nie zniechęcają się żadnymi problemami, znajdują wyjście z każdej sytuacji.
Ich spontaniczna, ale zarazem znakomicie zorganizowana działalność przypomina mi Pogotowie Zimowe Harcerek i Harcerzy, które zainicjowały Kręgi Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego na przełomie 1981 i 1982 roku. Było ono oczywiście wzorowane na podobnej akcji przeprowadzonej tuż przed wybuchem II wojny światowej.
Sensem harcerskiej służby jest wierność wysokim ideałom moralnym, które stanowią wielkie wyzwanie dla młodych ludzi. Jeżeli szczerze w nie wierzą, to gotowi są do sporych wyrzeczeń, aby je osiągnąć lub choćby zbliżyć się do nich. Na szczęście rzadko wymagają one ofiary z życia, ale zawsze wiążą się z jakimiś formami poświęcenia i koniecznością rezygnacji z własnych przyjemności, a nawet z osobistego bezpieczeństwa, aby „nieść chętną pomoc bliźnim”, jak brzmi fragment Przyrzeczenia Harcerskiego.
Niemal każde pokolenie młodych ludzi w szarych i w zielonych mundurach przeżywa taki moment, w którym musi zmierzyć się ze swoimi słabościami i nawykami, żeby udowodnić, iż słowa tej roty nie są pustym frazesem, ale świadomą deklaracją stawienia czoła różnym przeciwnościom, kiedy przyjdzie taka potrzeba.
Jako wieloletni instruktor harcerski cieszę się, że obecne pokolenie moich młodych przyjaciół tak pięknie włącza się w sztafetę pokoleń, którą zapoczątkowali na początku ubiegłego wieku twórcy polskiego skautingu.
Czuwajcie, druhny i druhowie, w tym czasie ciężkiej próby, w którym dajecie świadectwo szlachetności waszych charakterów!
harcmistrz Jerzy Bukowski
Harcerz Rzeczypospolitej
Powyższy tekst ukazał się pierwotnie na stronie internetowej Radia RMF FM.
