Spektakularny sukces polskich naukowców
Nagroda Europejskiego Towarzystwa Matematycznego (European Mathematical Society – EMS) została ustanowiona w 1992 roku. Wręczana jest co cztery lata maksymalnie dziesięciu badaczom, którzy nie ukończyli 35 lat i posiadają obywatelstwo europejskie lub pracują w Europie, w uznaniu ich doskonałego wkładu w badania naukowe w matematyce. Uroczystość odbywa się za każdym razem podczas Europejskiego Kongresu Matematycznego. To drugie co do wielkości wydarzenie matematyczne na świecie w tym roku odbyło się w dniach 15–19 lipca 2024 r. w hiszpańskiej Sewilli.
Nagroda EMS jest tak ceniona w środowisku, że od 1994 roku 20 proc. jej laureatów nagrodzonych zostało Medalem Fieldsa – najwyższym wyróżnieniem w matematyce na świecie (matematyczny Nobel).
Spektakularny sukces polskich naukowców
Jednym z laureatów jest dr hab. Adam Kanigowski, pracujący na Wydziale Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na Wydziale Matematyki Uniwersytetu Maryland (USA). Został on uhonorowany za wybitny wkład w „klasyfikację spektralną i własności mieszające wolno chaotycznych układów dynamicznych”.
Jak donosi Forumakademickie.pl, „jego badania skupiają się wokół układów dynamicznych i teorii ergodycznej oraz interakcji tych dziedzin z teorią liczb, geometrią i teorią prawdopodobieństwa. W orbicie jego zainteresowań są: losowość i chaos w gładkich układach dynamicznych, problemy klasyfikacyjne w abstrakcyjnej teorii ergodycznej oraz niestandardowe twierdzenia ergodyczne, które znajdują zastosowanie w teorii liczb. Z powodzeniem pracował nad kilkoma fundamentalnymi problemami otwartymi, takimi jak problem Rokhlina, hipoteza Sarnaka, hipoteza Katoka czy też problem Ratner. W badaniach nad tymi zagadnieniami uzyskał szereg przełomowych rezultatów”.
Na tegorocznym kongresie nagrodę otrzyma też dr Jacek Jendrej, absolwent Wydziału Matematyki, Informatyki i Mechaniki Uniwersytetu Warszawskiego, obecnie związany z Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS) oraz ze stowarzyszonym z tym ośrodkiem laboratorium LAGA (Laboratoire Analyse, Géométrie et Applications) w Université Sorbonne Paris Nord.
„W orbicie jego zainteresowań naukowych znajduje się dynamika nieliniowych równań różniczkowych cząstkowych. Skupia się on na asymptotycznych zachowaniach solitonów i multi-solitonów w równaniach falowych i zależnych od czasu równaniach Schrödingera z nieliniowymi składnikami o wykładnikach krytycznych. W zaawansowanych konstrukcjach stosuje szereg technik z teorii nieliniowych równań ewolucyjnych, wykorzystując własności aproksymacyjne, strukturę wariacyjną badanych zagadnień, a także oszacowania energetyczne. Istotną rolę w uzyskiwanych przez niego wynikach odgrywa nietrywialne wykorzystanie metod topologicznych z zakresu teorii punktów stałych” – podaje Forumakademickie.pl.
