Tolkien i katolicyzm

Tolkien był również gorąco praktykującym katolikiem. Codziennie uczestniczył we Mszy św. i miał szczególne nabożeństwo do Eucharystii i Matki Bożej. W 1953 r. powiedział jezuicie ks. Robertowi Murrayowi o „Władcy Pierścieni”: „Władca Pierścieni jest oczywiście dziełem fundamentalnie religijnym i katolickim; początkowo nieświadomie, ale z perspektywy czasu również świadomie. To dlatego prawie nic w nim nie umieściłem, a raczej pominąłem wszystko, co mogłoby wskazywać na „coś” takiego jak religia...” (List 142). Jego najstarszy syn John został księdzem.

Tolkien kilkakrotnie pisał do swoich dzieci o Eucharystii. Jeden z listów z 1963 r. jest szczególnie godny uwagi: „Jedynym lekarstwem na zwiotczenie słabnącej wiary jest Komunia św. Najświętszy Sakrament, zawsze w pełni z sobą, doskonały, kompletny i nienaruszalny, nie działa w nikim z nas całkowicie i raz na zawsze. Podobnie jak akt wiary, musi trwać i wzrastać poprzez praktykę”. (List 250).

W Liście 43 z 1941 roku pisał także do swojego syna Michała o małżeństwie i relacjach między płciami oraz o swojej własnej życiowej ułomności. „Z ciemności mojego życia, z tak wielu rozczarowań, stawiam przed tobą jedyną wielką rzecz, jaką można kochać na ziemi: Najświętszy Sakrament [...]. Tam znajdziesz romantyzm, chwałę, honor, wierność, prawdziwą ścieżkę wszystkich swoich miłości na świecie. A nawet więcej: śmierć zgodnie z boskim paradoksem, która kończy życie i nakazuje wszystko porzucić, ale dzięki której sam smak (lub przedsmak) tego, czego szukasz w swoich ziemskich relacjach (miłość, wierność, radość), może zostać zachowany lub przybrać charakter rzeczywistości, wiecznego trwania, którego pragnie serce każdego człowieka”. Papież Franciszek użył tego cytatu w swoim orędziu bożonarodzeniowym 25 grudnia 2023 roku.

Tolkien również szczególnie czcił Matkę Bożą. Przetłumaczył „Zdrowaś Maryjo”, „Litanię Loretańską” i „Pod Twoją obronę” na swój własny język quenya i napisał wiersze do Maryi. Elf Galadriel również był pierwotnie wzorowany na Maryi, ale został później zmieniony.

Czytaj także: W Tallinie rozpoczęły się Europejskie Spotkanie Młodych organizowane przez Wspólnotę z Taizé

Prośba o kanonizację

W następstwie różnych działań, w których uczestniczył ojciec Daniele Ercoli z Turynu, peruwiańskie i brazylijskie stowarzyszenia Tolkiena, o. Ercoli napisał do arcybiskupa archidiecezji Birmingham, Bernarda Longleya, w 2015 roku i poprosiły go o rozpoczęcie procesu kanonizacyjnego. Ten odpowiedział z zainteresowaniem, ale jeszcze nie zdecydowanie, 16 lipca 2015 r. i poprosił o międzynarodowe działania i modlitwy o beatyfikację.

We wrześniu 2018 r. w Oksfordzie odbyła się konferencja grup inicjatorów kanonizacji, niestety bez większych rezultatów. Abp Longley po raz ostatni napisał do nowo założonego Peruwiańskiego Katolickiego Towarzystwa Tolkienowskiego 2 października 2024 r., wyrażając zadowolenie z podjętych wysiłków. Odniósł się do stanowiska ks. Juliana Bootha, przedstawiciela archidiecezji ds. kanonizacji. Nie wiadomo jednak, czy wszczęto oficjalne proces informacyjny, który otworzyłby drogę do rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego pisarza.

Czytaj także: Święto Świętych Młodzianków na pamiątkę Rzezi Niewiniątek

Ułożono modlitwę o kanonizację (do użytku prywatnego)

„O Trójco Przenajświętsza, dziękujemy Ci, że zaszczyciłeś Kościół osobą Johna Ronalda Reuela Tolkiena i pozwoliłeś, aby poezja Twojego stworzenia, tajemnica męki Twojego Syna i symfonia Ducha Świętego świeciły przez niego i jego twórczą wyobraźnię. Ufając w pełni Twojemu nieskończonemu miłosierdziu i macierzyńskiemu wstawiennictwu Maryi, dał nam żywy obraz Jezusa, mądrości Boga wcielonego, i pokazał nam, że świętość jest niezbędną miarą zwykłego życia chrześcijańskiego i drogą do osiągnięcia wiecznej komunii z Tobą w codziennej Eucharystii - kiedy niebo poślubia ziemię. Udziel nam, za jego wstawiennictwem i zgodnie z Twoją wolą, łask, o które błagamy [...], w nadziei, że wkrótce zostanie zaliczony do grona Twoich świętych. Amen.”

John Ronald Reuel Tolkien urodził się w 1892 r. Od wczesnej młodości interesował się językami obcymi oraz mitami. Brytyjski pisarz był profesorem filologii klasycznej i literatury staroangielskiej na uniwersytecie w Oxfordzie. Trylogią „Władca pierścieni” (1954), której akcja rozgrywa się w mitycznym świecie Śródziemia, spopularyzował literaturę fantastyczną. Zmarł w 1973 r. w Londynie.

Aleteia, tom