Nie żyje Sylwester Chęciński, twórca legendarnej trylogii o Pawlakach i Kargulach

W środę we Wrocławiu zmarł reżyser filmowy Sylwester Chęciński. Miał 91 lat. O śmierci poinformował PAP jego syn, lekarz Igor Chęciński. Zmarły artysta był twórcą trylogii o rodzinach Pawlaków i Kargulów, rozpoczętej filmem „Sami swoi” w 1967 roku.
znicz Nie żyje Sylwester Chęciński, twórca legendarnej trylogii o Pawlakach i Kargulach
znicz / Pixabay

Sylwester Chęciński najbardziej znany jest z filmowej trylogii, opowieści o rodzinach Kargulów i Pawlaków: „Sami swoi”, „Nie ma mocnych” oraz „Kochaj albo rzuć”. Grali w nich tak popularni aktorzy, jak m.in. Wacław Kowalski, Władysław Hańcza, Anna Dymna, Jerzy Turek czy Edward Kłosiński.

Dwa inne jego filmy, które miały milionową widownię kinową, to: „Wielki Szu” z Janem Nowickim w roli głównej oraz opowiadająca o stanie wojennym komedia „Rozmowy kontrolowane” w doborowej obsadzie aktorskiej ze Stanisławem Tymem w roli głównej, Ireną Kwiatkowską, Aliną Janowską oraz Jerzym Turkiem, Marianem Opanią, Ryszardem Kotysem i Krzysztofem Kowalewskim.

Chęciński urodził się 21 maja 1930 roku na Lubelszczyźnie. W 1950 r. ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Jędrzeja Śniadeckiego w Dzierżoniowie, a w 1956 r. Wydział Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi.

Pierwszy film „Historię żółtej ciżemki” wyreżyserował w 1961 roku. W latach 1976–1980 był zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego „Iluzjon”, a w latach 1988–1991 zastępcą kierownika artystycznego zespołu filmowego „Kadr”.

Za całokształt twórczości otrzymał „Platynowe Lwy” na 39. Festiwalu Filmowym w Gdyni (2014) i Nagrodę Orła za osiągnięcia życia (2017). Sam zagrał w jednym filmie, niskobudżetowej komedii Władysława Sikory „Baśń o ludziach stąd” zrealizowanej w 2003 r.

Chęciński, podczas 45-letniej kariery reżyserskiej, zrealizował 16 filmów fabularnych. W 1961 roku: „Historia żółtej ciżemki”; 1964: „Agnieszka 46”; 1965: „Katastrofa”; 1967: „Sami swoi”; 1969: „Tylko umarły odpowie”; 1970: „Legenda”; 1971: „Diament radży”; 1971: „Pierwsza miłość”; 1973: „Droga”; 1974: „Nie ma mocnych”; 1977: „Kochaj albo rzuć”; 1978: „Roman i Magda”; 1980: „Bo oszalałem dla niej”; 1982: „Wielki Szu”; 1991: „Rozmowy kontrolowane”; 2006: „Przybyli ułani”.

W 2020 roku otrzymał Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, w 2014 r. Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, a w 1974 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 r. samorząd województwa przyznał mu tytuł honorowego obywatela Dolnego Śląska. (PAP)

Autor: Roman Skiba

ros/ mir/


Oceń artykuł
Wczytuję ocenę...
Powinniśmy przyjąć imigrantów Łukaszenki?
Udostępnij:

 

POLECANE
Powinniśmy przyjąć imigrantów Łukaszenki?
Udostępnij:
Koronawirus
Vademecum Pracownika
Emerytury
Stażowe