O śmierci artysty, do której doszło 8 stycznia 2025 roku,  poinformowała Cricoteka w mediach społecznościowych.

Nie żyje Wacław Janicki

Z głębokim żalem przyjęliśmy informację o śmierci Wacława Janickiego

– możemy przeczytać na Facebooku. 

Nabożeństwo żałobne zostanie odprawione w Bazylice Mariackiej 14 stycznia 2025 r. (wtorek) o godz. 12.00, po czym nastąpi odprowadzenie Zmarłego na Cmentarz Rakowicki

– dodano we wpisie.

• "To ma potencjał na upadek Zielonego Ładu". Wyciekła korespondencja mailowa Europejskiego Banku Inwestycyjnego
• "Wezbranie z przekroczeniem". IMGW wydał ostrzeżenie

Wacław Janicki – artysta wielu formatów

Wacław Janicki urodził się 8 maja 1944 roku w Lanckoronie. Miał brata bliźniaka Lesława, z którym często występował. Między innymi wspólnie zagrali w 1974 roku jako bracia Kiemlicze (Lesław wcielił się w Damiana, zaś Wacław – w Kosmę) w ekranizacji "Potopu" Henryka Sinkiewicza, co było ich debiutem na wielkim ekranie.

Wspólnie też prowadzili zakład jubilerski, pielęgnując spuściznę po swoim ojcu, który był szlifiarzem diamentów.

Z wykształcenia Wacław Janicki był historykiem sztuki – ukończył Uniwersytet Jagielloński w Krakowie. 

Największą sławę przyniosła mu jednak współpraca z Tadeuszem Kantorem. Jako aktor współtworzył zespół Teatru Cricot 2 – był odtwórcą wielu istotnych ról w spektaklach Tadeusza Kantora. Zagrał w: "Kurce wodnej" [Ewader (1967); Widmower (1972)], "Nadobnisiach i koczkodanach" [Szatniarz (1971)], "Umarłej klasie" [Staruszek z Sobowtórem (1976)], "Wielopolu, Wielopolu" [Wuj Karol (1880)], "Niech sczezną artyści" [Autor Opisujący Swoją Śmierć (1985)], "Nigdy tu już nie powrócę" [Chasyd ze spektaklu: "Kurka wodna"; Biskup z cricotage’u: "Gdzie są niegdysiejsze śniegi" (1988)] "Dziś są moje urodziny" [Ojciec (1991)] oraz cricotage’u: "Gdzie są Niegdysiejsze Śniegi" [Kardynał (1979)].

• "Zaklinają rzeczywistość, bo niedługo ich nie będzie". Burza po emisji programu TVN
• Niepokojące doniesienia z granicy. Straż Graniczna wydała komunikat
• Urodziny zamiast pogrzebu. To ważny dzień w Pałacu Buckingham
• "Opiekunowie czuwali dzień i noc". Warszawskie zoo przeżyło dramat"
• Zmierzch polskiej energetyki". Trwa protest Solidarności w stolicy [NA ŻYWO]

 W latach 1968–1974 wraz z bratem Lesławem Janickim oraz Jackiem Stokłosą współtworzył Drugą Grupę, działającą przy Galerii Krzysztofory w Krakowie oraz Galerii Foksal w Warszawie. Artyści tworzyli wspólnie happeningi, eventy, projekcje filmowe i działania konceptualne. Twórczość Drugiej Grupy doczekała się podsumowań w postaci takich wystaw jak: Druga Grupa. Sprawdzam! [Cricoteka (2015)] czy To co mieliśmy zrobić, tośmy zrobili. Druga Grupa – ujęcie monograficzne [Cricoteka, Związek Polskich Artystów Fotografików Okręgu Krakowskiego (2017)].

W pierwszą rocznicę śmierci Tadeusza Kantora Wacław Janicki wraz z bratem wystawili w Galerii Krzysztofory Ohio "Impromptu" (1991) według tekstu Samuela Becketta. Następnie zaś w Rzymie zrealizowali "Beckettianę" (1992), która doczekała się pokazów w ramach tournée w Polsce i we Włoszech. Artysta współpracował m.in. z: Christianem Boltanskim (Le Voyage d’Hiver – Opéra Comique de Paris) we Francji czy Władysławem Znorko (Ullysse al’evers, Alpenstock – Teatr Cosmos Kolej) i Loredaną Putignani (Terramare) we Włoszech.

Wacław Janicki wystąpił również kilkukrotnie w produkcjach filmowych, m.in. w "Potopie" w reżyserii Jerzego Hoffmana (1974) czy gościnnie w innych produkcjach, np. serialu "Na dobre i na złe" w 2005 roku. W 2000 roku wraz z bratem opublikował tom wspomnieniowy pt. "Dziennik podróży z Kantorem" 1979–1990. Od 1991 do 2019 roku w każdą kolejną rocznicę śmierci Tadeusza Kantora brał udział w pokazie Żywych Pomników, występując – obok Jana Książka i Lesława Janickiego – jako jeden z Chasydów z deską ostatniego ratunku.

Za swoją działalność i osiągnięcia artystyczne w 2021 roku Wacław Janicki został odznaczony złotym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis.