Dzisiejsi niemieccy nadawcy publiczni, tacy jak ARD, ZDF i Deutschlandradio, są w 85% finansowani z dochodów z opłat abonamentowych, które muszą płacić wszystkie niemieckie gospodarstwa domowe i firmy. Do niemieckiego systemu mediów publicznych zalicza się 18 stacji telewizyjnych i 74 rozgłośni radiowych. Wszystkie one mają swoje portale internetowe i sieci społecznościowe. System ten należy do największych na świecie. Dodatkowo Niemcy dysponują publicznym kanałem Deutsche Welle (DW), który jest nadawcą zagranicznym Republiki Federalnej Niemiec. DW jest instytucją prawa publicznego, lecz nie jest finansowana z opłat abonamentowych, ale z podatników. Za Deutsche Welle odpowiedzialny jest komisarz rządu federalnego ds. mediów. Obecnie jest to Claudia Roth z partii Zielonych. W 2022 Deutsche Welle uzyskała z budżetu niemieckiego państwa aż 400 milionów euro. Natomiast finansowanie reszty niemieckich mediów publicznych w 2022 z abonamentów generowało 8,6 miliarda euro. Łącznie niemieckie media publiczne dysponowały w 2022 roku gigantyczną sumą rzędu 9 miliardów euro. Do tego dochodzą jeszcze zyski z reklam, które według ekspertów wynoszą około 15% budżetu tych mediów. Biorąc pod uwagę wszystkie źródła finansowania, niemiecki system mediów publicznych nie ma sobie równych, dysponując pulą prawie 11 miliardów euro. W porównaniu z takimi możliwościami finansowymi brytyjskie BBC jest finansowym karłem, bo musi się zmieścić w puli blisko 5 – 7 miliardów euro. Francuskie France Télévisions i Radio France ma zaledwie 3 miliardy euro.

Popularne w Niemczech

W odróżnieniu od innych systemów medialnych niemieckie media publiczne mogą liczyć na przychylność niemieckiego odbiorcy. ZDF i programy trzecie zwiększyły swoje udziały w niemieckim rynku medialnym. Z 14,6% ZDF jest liderem pod względem oglądalności. Na drugim miejscu jest Erste, ARD, z 11,9%. Jest to głównie spowodowane tym, że Niemcy ufają bardziej nadawcom publicznym niż prywatnym w kwestiach informacji. Lecz badania przeprowadzone przez Uniwersytet w Moguncji pokazały, że formaty informacyjne, takie jak „Tagesschau” (ARD) lub „heute” (ZDF), w swojej podstawowej formie przekazu można określić jako politycznie lewicowe. Naukowcy stwierdzili, że dzienniki telewizyjne ARD i ZDF mniej krytycznie odnoszą się do obecnych partii rządzących niż do opozycji. Z udziałem wynoszącym 31% relacji koncentrowały się na tematach gospodarczych i rynku pracy, a około jedna trzecia materiałów dotyczyła dziedziny polityki energetycznej. W dalszej kolejności znalazły się tematy takie jak polityka społeczna, polityka zagraniczna i artykuły koncentrujące się głównie na poszczególnych partiach politycznych lub politykach. Tematy takie jak bezpieczeństwo wewnętrzne, kultura i edukacja były proporcjonalnie mniej obecne w niemieckich mediach publicznych. Niemieccy politycy, partie polityczne i niemiecki rząd dominują niemieckie wiadomości telewizyjne i radiowe. Media publiczne w Niemczech najczęściej informują o partii SPD (33%) i Zielonych (29%), a następnie o CDU/CSU (19%) i FDP (12%). Rzadziej informują o prawicowo-populistycznej AfD i Partii Lewicy.

Obowiązki niemieckich mediów publicznych

Powołując się na niemiecką ustawę o mediach publicznych, są one przez  niemieckie prawo zobowiązane do dostarczania niezależnych, rzeczowych, prawdziwych i wyczerpujących informacji i sprawozdań. Ustawodawca określa, że powinny one przestrzegać zasad obiektywizmu i bezstronności oraz prezentować w swoich programach jak najszerszy zakres tematów i opinii w sposób zrównoważony.