Papieskie odznaczenia dla pracowników KUL, członków OZ NSZZ „Solidarność”

Msza św. w czwartkowy poranek 28 kwietnia 2022 roku – pod przewodnictwem prorektora ks. prof. dra hab. Mirosława Sitarza, z okolicznościową homilią ks. dra Marka Jeziorańskiego, w Kościele Akademickim KUL – rozpoczęła niezwykłą uroczystość wręczenia odznaczeń papieskich.
fot. T. Koryszko Papieskie odznaczenia dla pracowników KUL, członków OZ NSZZ „Solidarność”
fot. T. Koryszko

Celebracji mszy św. towarzyszył poczet sztandarowy OZ NSZZ „Solidarność”. Dr Janina Gawrysiak i dr hab. Alina Rynio zostały odznaczone Krzyżem Pro Ecclesia et Pontifice, zaś mgr Łucja Badeńska oraz mgr Irena Mateńko otrzymały medale Benemerenti. Odznaczenia zostały wręczone przez Jego Ekscelencję Ks. Arcybiskupa Metropolitę Lubelskiego dra hab. Stanisława Budzika Wielkiego Kanclerza KUL oraz ks. prof. dra hab. Mirosława Kalinowskiego Rektora KUL, podczas nadzwyczajnego posiedzenia Senatu Akademickiego KUL. Wszystkie Panie od wielu lat są związane z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim Jana Pawła II, a także uczelnianą Organizacją Zakładową NSZZ „Solidarność”.

Honorowymi gośćmi wydarzenia byli: mgr inż. Marian Król, przewodniczący NSZZ „Solidarność” Regionu Środkowowschodniego; dr Józef Kaczor, przewodniczący Regionalnej Sekcji Nauki; prof. dr hab. Adam Biela, b. poseł i senator RP; krewni i przyjaciele odznaczonych oraz członkowie OZ NSZZ „Solidarność” i emerytowani pracownicy KUL.

W wyjątkowo ciepłej atmosferze jaką stworzyli uczestnicy Senatu Akademickiego i zaproszeni goście, laudacją wygłosił dr Andrzej Januszewski, przewodniczący OZ NSZZ „Solidarność” KUL. Z laudacji tych wyłoniły się jedyne w swoim rodzaju portrety osobowościowe nagradzanych Pań oraz ich dorobek, zasługujący, jak to określił Arcybiskup Metropolita Wieki Kanclerz KUL - na miano ewangelicznych „dzielnych kobiet”:


Pani dr hab. Alina Rynio jest teologiem, psychologiem i pedagogiem. Życie zawodowe związała z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, ruchem Comunione e Liberazione i NSZZ „Solidarność” Pracowników KUL. Jest członkiem Świeckiego Stowarzyszenia Memores Domini i Towarzystwa Uniwersyteckiego Fides et Ratio. Oddana służbie Bogu, Kościołowi i ludziom, których Opatrzność stawiała na jej drodze.

 Zatrudniona jako asystent od 1983 roku, później adiunkt i prof. nadzwyczajny KUL w reaktywowanej Sekcji Pedagogiki, przekształconej od 1996 roku w Instytut Pedagogiki.

Od 2005-2019 r. jako kierownik Katedry Pedagogiki Chrześcijańskiej KUL, a w latach 2008-2012 dyrektor Instytutu Pedagogiki KUL. Aktualnie pracuje w Katedrze Pedagogiki Chrześcijańskiej i Biografistyki Pedagogicznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.

W bogatym dorobku pracy naukowej i dydaktycznej Pani Profesor - osobliwością a raczej osnową, w skali naszego kraju, i nie tylko - są aksjomaty zaczerpnięte z: pedagogiki katolickiej, teologii wychowania, nauczania św. Jana Pawła II, Benedykta XVI, papieża Franciszka, bł. Kardynała Stefana Wyszyńskiego, o. Jacka Woronieckiego, Stefana Kunowskiego, Teresy Kukołowicz, ks. Luigi Giussaniego, a także pedagogii wybranych ruchów Kościoła katolickiego.

Wśród podejmowanych analiz, prac krytycznych, udokumentowanych wzorców godnych promocji znalazły się zagadnienia z zakresu: pedagogiki chrześcijańskiej, teorii wychowania, psychologii ogólnej, rozwojowej, wychowawczej i społecznej, wychowania w szkole katolickiej, etosu nauczyciela, pedagogiki medialnej, pedagogii odpowiedzialności, integralnego wychowania osoby, a także etosu „Solidarności”.

Wysiłek Pani Profesor jest odpowiedzią na anomię współczesności, a raczej na jej społeczno-kulturowe konsekwencje. W niemal każdym dziele Autorki znajdujemy argumenty i zobrazowane propozycje wychowywania młodych pokoleń, oraz ślad troski o budowanie trwałego modelu kulturowego bazującego na wartościach ogólnoludzkich, metawartościach, które jako centralne - pielęgnuje kultura chrześcijańska.

W ten sposób rozumiane i propagowane cele wychowania dzieci i młodzieży poprzez promowanie sprawdzonych ideałów, popularyzację wzorców osobowych przyczyniają się do ukazywania adekwatnych do współczesności form i sposobów kształtowania osobowości dojrzałej, wolnej od patologii, zdolnej do podejmowania odpowiedzialności za siebie i rodzinę, w ich obrazie aktualnym i przyszłych pokoleń.

Na jej dorobek naukowy składają się cztery samodzielne monografie (Wychowanie młodzieży w nauczaniu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Redakcja Wydawnictw KUL, wyd. I, Lublin 1995, ss. 338; wyd. II, poprawione z indeksem osobowym, Wydawnictwo KUL, Lublin 2001, ss. 340; Integralne wychowanie w myśli Jana Pawła II, Wydawnictwo KUL, Lublin 2004, ss. 477; Wychowanie do odpowiedzialności. Studium teorii i praktyki pedagogiki integralnej, Wydawnictwo KUL, Lublin 2019, s. 563; Idea Narodu i odpowiedzialności za naród w kazaniach milenijnych Czcigodnego Sługi Bożego Kardynała Stefana Wyszyńskiego, Wydawnictwo KUL, Lublin 2020, s.153), 20 prac pod redakcją, licząca 21 tomów seria wydawnicza (Biblioteka Pedagogiczna Katedry Pedagogiki Chrześcijańskiej), liczne artykuły w punktowanych czasopismach i pracach zbiorowych, uczestnictwo w zjazdach pedagogicznych, sympozjach i konferencjach, współorganizowanie konferencji instytutowych i samodzielne przygotowanie serii konferencji międzynarodowych.

Obok bogatego dorobku naukowego Prof. Aliny Rynio - znajdujemy nie mniej obfity zbiór artykułów popularno-naukowych w poczytnych periodykach katolickich i społecznych.

Nie sposób pominąć Panią Profesor jako popularnego i lubianego przez studentów dydaktyka, co jest wyrażone liczonymi w setkach promocjami licencjatów i magisteriów, a także doktorów, których wypromowała 26-ciu.

Jednak szczególne pole jej aktywności stanowi niezmordowana i trwająca dziesiątkami lat (od czasów studenckich) działalność prospołeczna służąca drugiemu człowiekowi i dobru wspólnemu w wymiarze małej i dużej Ojczyzny. W tym miejscu warto wspomnieć, że w stanie wojennym ofiarnie pomagała rodzinom internowanym i praktycznie gdzie mogła wcielała w życie zasady katolickiej nauki społecznej. Piękną i bogatą w tym względzie kartę stanowi jej działalność w strukturach Uczelnianej Solidarności, której twórczo i ofiarnie przewodniczyła, była i jest jej wieloletnią wiceprzewodniczącą. Nie szczędziła, i dalej nie szczędzi czasu na działalność związkową nie tylko w macierzystej Organizacji Związkowej ale także w Regionalnej i Krajowej Sekcji Nauki NSZZ „Solidarność” czy Walnych Zebraniach Związku. Na różne sposoby popularyzuje bogate dziedzictwo Solidarności. W 2005 r. przygotowała do druku bardzo cenną publikację Solidarność w nauczaniu Jana Pawła II. Wybór tekstów. Dziesięć lat później zredagowała materiały z bardzo ważnej konferencji: Błogosławiony ks. Jerzy Popiełuszko obrońca prawdy o człowieku, zorganizowanej przez KU NSZZ ”Solidarność” KUL przy współudziale Katedry Pedagogiki Chrześcijańskiej KUL Jana Pawła II, której wówczas była kierownikiem. Twórczo włączyła się także w obchody 40-lecia NSZZ „Solidarność” przygotowując wespół z innymi program rocznicowej konferencji i opracowując regulamin Ogólnopolskiego Konkursu 40 lat Solidarności na Lubelszczyźnie – Lubelski Lipiec 1980 „Stąd ruszyła lawina…”. Aktualnie wespół z innymi finalizuje przygotowania do druku wieloautorskiej publikacji pt: Zobowiązujące dziedzictwo Lubelskiego Lipca 1980 roku.

Za swoją aktywność otrzymała liczne odznaczenia i nagrody rektorskie. Jest m.in. beneficjentką Srebrnego i Złotego Krzyża Zasługi, Indywidualnej nagrody rektorskiej za pracę habilitacyjną, Indywidualnej nagrody rektorskiej I stopnia za wybitną działalność organizacyjno-społeczną oraz przedsięwzięcia, które spowodowały istotną poprawę warunków pracy dydaktycznej i wyników kształcenia; Zespołowej nagrody rektorskiej II stopnia za wybitną działalność organizacyjno-społeczną i popularyzację nauki, Nagrody zespołowej II stopnia za koordynowanie Światowego Zjazdu Absolwentów KUL w Instytutach Wydziału Nauk Społecznych, Statuetki Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” Region Środkowowschodni w hołdzie za ofiarną walkę o wolną Polskę i NSZZ ”Solidarność”, Medalu Złotego za długoletnią służbę i Medalu Jubileuszu 100-lecia KUL.


Pani dr Janina Gawrysiak, jest absolwentką Sekcji Historii na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL. Rozpoczęła pracę w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim 1-go października 1963 roku, w Sekcji Historii na etacie naukowym asystenta, a następnie dokumentalisty.

W 1989 uzyskała tytuł doktora na podstawie pracy „Grupy ludnościowe w Lubelskiem w XIX wieku, w świetle rejestracji ruchu naturalnego”.

Od 1991 roku do końca 2004 roku pracowała w Archiwum Uniwersyteckim KUL.

Od 1963 roku była członkiem Sekcji Demografii Historycznej Komitetu Nauk Demograficznych przy Polskiej Akademii Nauk, gdzie pełniła rolę sekretarza. Do jej obowiązków należało zbieranie literatury z zakresu demografii historycznej i publikowanie jej w czasopiśmie „Przeszłość Demograficzna Polski”. Sporządzała protokoły z posiedzeń naukowych i publikowała je w tymże czasopiśmie.

Po przejściu na emeryturę, od września 2005 do sierpnia 2010 roku na zlecenie ks. abp Józefa Życińskiego w Oddziałach IPN (Lublin i Warszawa) wykonywała badania archiwalne dokumentów świadczących o „Inwigilacji duchowieństwa rzymsko-katolickiego diecezji lubelskiej i pracowników KUL”.

Od 2011 roku do wybuchu epidemii koronawirusa pracowała w Archiwum Diecezjalnym w Lublinie, a z racji szczególnych kompetencji i bogatego doświadczenia - do jej podstawowych obowiązków należały czynności związane porządkowaniem materiałów archiwalnych.

Jest współautorką szczególnie cennych dla Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego – trzech publikacji historyczno-dokumentacyjnych:

Ks. Józef Pastuszka. Ludzie i fakty. Wspomnienia o KUL z lat 1934-1939, Lublin 2020. Opracowanie: Janina Gawrysiakowa, Wisław Okła, Tomasz Ożóg.

Bogu i Ojczyźnie. Katolicki Uniwersytet Lubelski w wypowiedziach Prymasa Polski. Redakcja i wybór Alina Rynio, Janina Gawrysiakowa, Marian Butkiewicz, Lublin 2008.

NSZZ „Solidarność” w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim 1980 – 2010, Lublin, 2015, Janina Gawrysiakowa, Małgorzata Józwik.


Za swoją rzetelnie wykonywaną pracę dokumentacyjną i edytorską na rzecz Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego otrzymała nagrody i wyróżnienia tj.:

Nagrody Rektora KUL w 1993 i 2004 roku

Złoty Krzyż Zasługi w 2011 roku

Medal Jubileuszu 100-lecia KUL w 2018 roku

Statuetka za ofiarę walki o Wolną Polskę i NSZZ „Solidarność” w 2010 roku.

 

Pani mgr Łucja Badeńska, wychowana kulcie Matki Bożej Częstochowskiej, z mottem „Bóg – Honor – Ojczyzna” od 1-go października 1967 roku związana jest nieprzerwanie z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim, studiując najpierw filozofię a dalej specjalizację filozoficzno-społeczną. Po ukończonych studiach od 1972 roku rozpoczęła pracę naukowo-dydaktyczną na Sekcji Społecznej, a następnie w Instytucie Pedagogiki, Instytucie Nauk o Rodzinie oraz Instytucie Wyższej Kultury Religijne przy KUL.

Prowadziła liczne zajęcia dydaktyczne, w tym seminaria licencjackie w Filii KUL w Stalowej Woli, wchodząc w rolę szczególnej animatorki życia chrześcijańskiego wśród studentów, także jako bardzo ceniony, popularny i lubiany dydaktyk.

Przez wiele lat pełniła rolę Sekretarza w Instytucie Pedagogiki KUL, warsztatowo troszcząc się o jego merytoryczny rozwój, ale także angażując w kształtowanie formacji studentów. Była bardzo cenionym źródłem wsparcia i organizacji studiów dla wielu kolejnych Dyrektorów Instytutu Pedagogiki KUL.

W latach 1977-1979 była vice-Dyrektorem ds. organizacyjno-finansowych Szkoły Letniej Kultury i Języka Polskiego KUL.

W latach 1967-1987 była zaangażowana w pracę artystyczną Chóru Akademickiego KUL, współuczestnicząc w licznych koncertach w Polsce i za granicą. W tej aktywności była jednym z najbardziej rozpoznawalnych promotorów naszego Uniwersytetu.

Przez cztery lata była Członkinią Komisji Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Kobiet.

Przez trzy lata pełniła rolę Redaktora Przeglądu Uniwersyteckiego KUL.

Przez 25 lat prowadziła wykłady z socjologii rodziny i demografii w Diecezjalnym Studium Rodziny w Częstochowie oraz Diecezjalnym Studium Rodziny w Sandomierzu.

Przez wiele lat angażowała się w działalność Instytutu Wyższej Kultury Religijnej KUL w Zamościu i Suwałkach.

Angażowała się w prace w Akademii Społecznej w Lublinie, Stowarzyszenia Pedagogów „Natan” – założonego przez swoich studentów i w Polskim Stowarzyszeniu Pedagogów i Animatorów „KLANZA”.

Wyjątkowe uznanie społeczności KUL przynosi jej długoletnia i solennie wykonywana praca w charakterze Członka Senackiej Komisji Uniwersyteckiej ds. Świadczeń Socjalnych dla Pracowników KUL, którą do chwili obecnej wykonuje na wniosek związku zawodowego „Solidarność”.

Warto dodać, że od wielu lat dba o groby profesorów i pracowników KUL na lubelskich cmentarzach.


Pani mgr Irena Mateńko, w dniu narodzin ochrzczona, a od dzieciństwa związana z parafią św. Jana Nepomucena w Suścu na Roztoczu, wychowała się w rodzinie patriotycznej z mottem „Bóg – Honor – Ojczyzna”. Od 1978 roku aktywnie uczestniczy w różnych formach życia religijnego na terenie Lublina.

Inspirowana słowami Norwida „Ojczyzna to wielki, zbiorowy obowiązek” oraz Papieża Jana Pawła II „Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”, decyduje się na studiowanie teologii od 1-go października 1981 roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

U progu stanu wojennego uczestniczy w strajku studenckim.

3-go maja 1982 roku, po uroczystościach religijnych w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie, i przemarszu stamtąd pod Pomnik Konstytucji 3-Maja na Placu Litewskim została aresztowana jako studentka KUL. Ze znaczkiem Solidarności w klapie, podejrzana została o szpiegostwo, wywieziona Jeepem do Aresztu Śledczego na ul. Północną i aresztowana na 48 godzin, gdzie była uderzona w głowę, przeszła rewizję osobistą i wielokrotnie ją przesłuchiwano.

 Uniknęła 3-miesięcznego aresztu tylko dzięki temu, że została wykupiona przez rodzinę za niebotyczną wówczas kwotę 5.000 zł.

Od zrywu Solidarności, doświadczeń modlitewnych w trakcie pielgrzymowania na Jasną Górę, doświadcza żywej „wspólnoty Kościoła w drodze”, przez kolejne lata z radością dzieli się swoją wiarą, mówiąc o powołaniu do świętości nas wszystkich, i o Bożym planie miłości wobec każdego z nas.

Na kanwie ascetycznego życia, modlitw, wykładów i rozmów z profesorami teologii KUL okrywa skierowane do niej przesłanie Ducha Świętego, pod wpływem którego 8 grudnia 1989 roku składa na ręce ks. bpa Bolesława Pylaka śluby - jako pierwsza w Polsce członkini Świeckiego Instytutu Życia Konsekrowanego „Spigolatrici della Chiesa”.

Odtąd, do chwili obecnej, będąc ściśle związana z Kościołem i pracą administracyjną w KUL – służy, jak sama wyraża - najlepiej jak potrafię - przede wszystkim studentom, ale i całej naszej wspólnocie akademickiej, całym sercem angażując się w to wszystko, co przyczynia się do wzrostu naszej duchowej jedności w obszarze Universitas poprzez pracę znacząco przekraczającą zakres obowiązków, życzliwość, szacunek i budowanie braterskich relacji.

 Jako pracownik Sekretariatu Wydziału Nauk Humanistycznych KUL wzorowo wypełnienia swoje zadania, a za setki wykonanych nadgodzin nie wnioskuje o wynagrodzenie.

W dowód zaufania, społeczność akademicka KUL - trzykrotnie wybiera Panią Irenę Mateńko do Senatu KUL, gdzie przez 13 lat jako przedstawiciel pracowników niebędących nauczycielami akademickimi zabiega o sprawy ludzi, generowanie ważnych dokumentów uniwersyteckich, optymalizację uchwał Senatu. Z jej inicjatywy wprowadzono kilkadziesiąt korekt do obowiązującego od 1-go października 2019 roku Statutu KUL. A wszystko to – w trosce o to, aby wypracowywać katolicką tożsamość naszej Alma Mater.

W ten sposób służy naszemu Uniwersytetowi od ponad 35-ciu lat.

Od ponad 20 lat angażuje się także społecznie tak na płaszczyźnie świeckiej - pełniąc funkcję ławnika, jak i religijnej – należąc do Rady Parafialnej.

Odznaczenia papieskie są przyznawane na wniosek biskupa diecezjalnego i stanowią formę uhonorowania osób szczególnie zasłużonych dla Kościoła. Uroczystość ta była wyjątkowo radosnym świętem nie tylko odznaczonych i ich rodzin ale całej społeczności akademickiej a szczególnie członków i sympatyków OZ NSZZ „Solidarność” KUL. Stała się też okolicznością uświadomienia sobie jak ważna i potrzebna jest miłość do Kościoła, drugiego człowieka, społeczności jaką jest Uniwersytet i roli Związków Zawodowych w środowisku akademickim.


Oceń artykuł
Wczytuję ocenę...
Powinniśmy przyjąć imigrantów Łukaszenki?
Udostępnij:

 

POLECANE
Powinniśmy przyjąć imigrantów Łukaszenki?
Udostępnij:
Koronawirus
Vademecum Pracownika
Emerytury
Stażowe