Strona Polska reprezentowana była przez 11 osób, 10 osób reprezentowało Solidarność oraz spoza Związku uczestnikiem był Mirosław Motyka, Prezes Hutniczej Izby Przemysłowo Handlowej, jednocześnie Przewodniczący Związku Pracodawców Przemysłu Hutniczego. Ze strony Sekcji Hutnictwa byli: przewodniczący KSH Andrzej Karol, zastępca przewodniczącego KSH Andrzej Gębara, przewodniczący regionalnych struktur Metalowców w Małopolsce (z ArcelorMittal), przewodniczący Huty Celsa Ostrowiec, Wojciech Krasuski, Przewodniczący Regionu Częstochowa z Huty Częstochowa, Jacek Strączyński, przedstawiciel Węglokoksu Dariusz Chmiel, 4 osoby z Zarządu „S” ArcelorMittal Kraków, koledzy: P. Orzeł, Cz. Bujak, K. Pociecha i P. Pastuszko. W spotkaniu wziął także udział Przewodniczący Zarządu Regionu Małopolskiego Tomasz Zaborowski, przewodniczący Krajowej Sekcji Hutnictwa Cynku i Ołowiu. Działacze ci reprezentują ponad 50.000 pracowników z szeroko rozumianego przemysłu hutniczego, w tym również tzw. „kolorówki”, czyli producentów aluminium, cynku, ołowiu, miedzi itp.

Omówiono problemy przemysłu hutniczego

Po otwarciu spotkania przez przewodniczącego KSH Andrzeja Karola oraz lokalnego gospodarza Metalowców Andrzeja Gębarę, głos oddano pracodawcom. Prezes Czeskiej Hutniczej Izby Przemysłowej w swojej prezentacji przedstawił problemy z jakimi boryka się czeski przemysł hutniczy. Mówił także o powolnym koniecznym odchodzeniu od paliw kopalnych, w tym również gazu, podkreślił niesprawiedliwy system „Fit For 55”, który strona polska również bardzo krytykuje. Dyskutowano o przechodzeniu na źródła odnawialne i energię jądrową, która może okazać się najbardziej ekonomiczną i czystą.

Wszyscy mówcy podkreślali, że zużycie stali w UE w ostatnim roku spadło, ale nadal są dobre perspektywy na rozwój branży, tak w Polsce jak i w UE. Spadek produkcji stali w 2022 r odnotowała także Rosja po wybuchu wojny i też o 7%, a to głównie ze względu na embarga nałożone na Rosję. Natomiast w tym roku Rosja odnotowała już wzrost produkcji o 1%, co jest wynikiem zakupów stali przez tzw. kraje trzecie. W Polsce produkcja stali wynosi ok. 6,6 mln t., a zużywamy ok. 12,5 mln t., czyli jest jeszcze ogromne pole do popisu. Konieczne jest tylko wyparcie z naszego rynku stali importowanej.

W świecie jest ogromna konkurencja i wielcy potentaci walczą o rynki zbytu. I tak np. : UE produkuje ok. 137 mln t. stali, USA ok. 81 mln t., a same Chiny ok. 1 mld 018 mln ton. Jeśli Chiny wyeliminowały by graczy z UE i USA to i tak świat by tego nie zauważył, ponieważ tę lukę od razu by uzupełniły inne państwa azjatyckie wraz z Chinami.

Mówiono również o budowie farm wiatrowych i fotowoltaicznych, największe instalacje solarne znajdują się w Egipcie, Indiach i Pakistanie, gdzie jest tania energia, a do tego nie ma tam opłat i kar za emisję CO2. Stwierdzono, że UE sama się „zamyka” i na własne życzenie pogrąża się w „niemocy energetycznej”.

Polska obecnie mocno się zbroi i dużo stali na ten cel sprowadzamy z zagranicy, ale chcemy, by to była rodzima produkcja. W związku z tym w Rudzie Śląskiej powstanie nowa stalownia i walcownia, jako Spółka Skarbu Państwa.

Wspólna deklaracja

Na zakończenie Konferencji została przygotowana wspólna Deklaracja, w której mowa jest m.in. o: obniżaniu kosztów energii elektrycznej dla przemysłu, co pozytywnie odbije się również cenach rynkowych, o ochronie rynku poprzez uszczelnienie mechanizmu CBAM, o rozwoju technologii CCS/CCU, co oznacza stosowanie technologii wychwytywania i składowania lub wykorzystywania emitowanego CO2 oraz zapobieganiu wywozowi złomu z UE, który obecnie uznawany jest za surowiec strategiczny i ma kluczowe znaczenie dla dekarbonizacji sektora stali.

Deklaracja skierowana jest do przedstawicieli naszych Rządów oraz eurodeputowanych w celu pilnego jej przedstawienia na Forum Komisji Europejskiej i Parlamentu EU, będzie również przedstawiona 4 października w Brukseli w trakcie posiedzenia Komitetu ds. Stali IndustriAll.

Członkowie spotkania apelują do central krajowych i europejskich Związków Zawodowych o poparcie treści Deklaracji.