Jak walczyć z zaparciami?

Temat wstydliwy, a jednak powszechny: zaparcie. Problem dotyczy od 20 do 30 procent światowej populacji, w Polsce około 13 procent, choć ten odsetek z roku na rok rośnie. Zdecydowanie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, ale coraz częściej borykają się z nim również dzieci. Z wiekiem zjawisko się nasila; powyżej 65. roku życia zmaga się z nim co druga osoba.
 Jak walczyć z zaparciami?
/ pixabay.com

Zaparcie, nazywane również zatwardzeniem, to stan, w którym człowiek ma trudności z wypróżnianiem lub wypróżnia się rzadziej niż zazwyczaj, a kał jest suchy, twardy i trudny do wydalenia. Objawy zaparć mogą obejmować również bolesność w okolicy brzucha, odczucie niepełnego wypróżnienia, wypróżnianie się rzadziej niż trzy razy w tygodniu, wydalanie małej ilości kału. Zaparcia mogą być krótkotrwałe i okazjonalne lub przewlekłe, trwające dłużej niż kilka tygodni. Sporadyczne lub krótkotrwałe zaparcia najczęściej nie stanowią odrębnej jednostki chorobowej, lecz są objawem chorobowym, niepożądanym.

Jak często trzeba się załatwiać?

Istnieje duże zróżnicowanie w tej materii. Dla niektórych ludzi normą jest oddawanie stolca trzy razy w ciągu dnia, a dla innych – trzy razy na tydzień. Wielu z nas robi to codziennie, a ci najbardziej „wyregulowani” – zawsze rano. Niektórzy nie odczuwają takiej potrzeby nawet raz na tydzień lub dłużej bez odczuwania dyskomfortu czy bólu. Generalnie przyjmuje się, że wypróżnianie rzadsze niż dwa razy na tydzień oznacza zaparcie. Oprócz niskiej częstotliwości towarzyszą mu inne objawy: niemożność defekacji mimo odczuwania takiej potrzeby, wydalanie twardego, zbitego kału, bóle brzucha, nadmierne parcie oraz uczucie niepełnego wypróżnienia.


Jakie są przyczyny zaparć?

Do najczęstszych należy dieta uboga w błonnik. Spożywanie jego niewystarczającej ilości może spowodować utwardzenie kału i trudności w jego wydaleniu. Kolejnym powodem jest brak nawodnienia; picie niewystarczającej ilości wody również skutkuje zbiciem masy kałowej i utrudnia jej transport przez jelita. Zaparcia lubią lenistwo i brak ruchu. Często skarżą się na nie osoby prowadzące siedzący tryb życia. Regularna aktywność fizyczna pomaga w pobudzeniu perystaltyki jelit, co sprzyja prawidłowej pracy przewodu pokarmowego. Na liście winowajców jest też niezdrowy tryb życia i stres. Może on wpływać na funkcjonowanie przewodu pokarmowego, powodując jego nadmierne napięcie i utrudniając wypróżnianie. Zaburzenia psychiczne i choroby, takie jak depresja czy jadłowstręt, także mogą wywoływać problemy z wypróżnianiem.

Zaparciom u kobiet sprzyjają zmiany hormonalne, zarówno te związane z cyklem menstruacyjnym, jak również z ciążą i menopauzą. W przypadku obu płci zaparcia mogą być skutkiem ubocznym przyjmowanych leków, takich jak opioidy, antydepresanty czy leki przeciwdrgawkowe i przeciwbólowe. W grupie przyczyn chorobowych pierwsze na liście są choroby układu pokarmowego, takie jak zespół jelita drażliwego, choroba Crohna czy zapalenie jelit. Zaparcia mogą być skutkiem niedrożności jelit, niedrożności przewodu pokarmowego, a nawet raka jelita grubego. Niekiedy przyczyna tkwi w anatomii, czyli wadliwej budowie ciała, jak w przypadku zwężenia odbytu czy uchyłku odbytnicy. Zaparcia mogą być również objawami towarzyszącymi cukrzycy i niedoczynności tarczycy oraz schorzeniom mięśniowo-nerwowym, jak w przypadku choroby Parkinsona i stwardnieniu rozsianym.
W razie przedłużających się problemów z wypróżnianiem lepiej udać się do lekarza, który ewentualnie skieruje nas na badania diagnostyczne.

Niebezpieczne zaparcia nawykowe

Nad wydalaniem możemy w pewnym zakresie panować i niestety w niektórych przypadkach skutki tego mogą być opłakane. Celowe wstrzymywanie stolca powoduje jego zbicie i utwardzenie, a rozciągnięcie wypełnionej odbytnicy osłabia odruch defekacji. Częste powstrzymywanie się od defekacji z różnych przyczyn, na przykład higienicznych lub towarzyskich, może prowadzić do zaparć nawykowych. To choroba, której objawy polegają na długotrwałym zatrzymaniu stolca w jelitach. Jest ona wynikiem słabej perystaltyki jelit oraz nadmiernego skurczu warstwy mięśniowej jelita grubego. Chorzy skarżą się na ciągłe uczucie senności oraz ścisku i pełności w jamie brzusznej. Przewlekłe zaparcia lub wstrzymywanie stolców mogą prowadzić do urazów i pęknięć w kanale odbytu. Trwałe powstrzymywanie się może również mieć inne, poważne konsekwencje. Mięśnie odbytnicy poddane ciągłemu naporowi masy kałowej ulegają rozciąganiu, a odruch potrzeby wypróżnienia się może wtedy zacząć zanikać.

Jakie mogą być skutki długotrwałych zaparć?

Długotrwałe zaparcia mogą prowadzić do przykrych konsekwencji dla zdrowia. Potencjalnym skutkiem długotrwałych zaparć są hemoroidy. Ciągłe napinanie się podczas prób wypróżniania może prowadzić do powstania hemoroidów, czyli poszerzonych naczyń krwionośnych w okolicy odbytu, które mogą być bolesne i krwawić. Nadmierne naprężanie podczas prób wypróżnienia, szczególnie gdy stolec jest twardy i suchy, może spowodować pęknięcia w okolicy odbytu, co jest bolesne i prowadzi do krwawienia. Zatrzymanie kału w jelitach może powodować wzdęcia, uczucie ciężkości i dyskomfort w brzuchu.

Przy długo trwających zaparciach może nastąpić utrudnione wchłanianie składników odżywczych z pokarmu, prowadząc do niedoborów witamin i minerałów. Niektóre badania sugerują, że mogą także zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów jelita grubego, chociaż mechanizm tego związku nie jest jeszcze w pełni poznany. Zaburzone wydalenie przez długi okres znacząco pogarsza jakość życia, powodując dyskomfort fizyczny, frustrację i obniżenie samopoczucia. Dlatego ważne jest monitorowanie i leczenie zaparć, zwłaszcza jeśli są one przewlekłe lub prowadzą do poważnych objawów. W takiej sytuacji koniecznie trzeba się skonsultować z lekarzem w celu zdiagnozowania przyczyny i ustalenia odpowiedniego planu leczenia.

Jak leczyć zaparcia?

Zaparcia mogą być uciążliwe, ale istnieje kilka sposobów na ich łagodzenie i leczenie.
– Spożywajmy dużo błonnika, gdyż błonnik pokarmowy pomaga zmiękczyć stolec i ułatwia jego przesuwanie przez jelita. Produkty bogate w błonnik to owoce, warzywa, pełnoziarniste produkty zbożowe, rośliny strączkowe, orzechy i nasiona. Podstawową normą jest zwiększenie spożycia błonnika do 40–50 g dziennie. Dieta powinna zawierać: pieczywo żytnie, grube kasze, makaron razowy, brązowy ryż, otręby pszenne, siemię lniane. Jednak bazą diety przeciwdziałającej zaparciom są warzywa i owoce – głównie na surowo. Najlepiej dodawać je do każdego posiłku. W wielu przypadkach skuteczne są suszone śliwki. Warto również jeść częściej, ale mniejsze ilości, niż spożyć raz dziennie ogromny posiłek.
– Koniecznie trzeba pić dużo wody. Picie odpowiedniej ilości wody jest kluczowe dla utrzymania prawidłowej pracy jelit. Woda pomaga zmiękczyć stolec, co ułatwia jego wydalanie. Lekarze zalecają wypijanie 2,5–3 l płynów – najlepiej wody – dziennie. Dobrze działa również szklanka ciepłej wody na czczo. Do kategorii płynów można zaliczyć mleczne produkty fermentowane, jak kefir, zsiadłe mleko i maślanka.
– W poprawie perystaltyki istotna jest regularna aktywność fizyczna. Częste ćwiczenia, jazda na rowerze, pływanie, bieganie, a nawet krótkie spacery mogą pomóc pobudzić perystaltykę jelit i ułatwić wypróżnianie.
– To trudne wyzwanie, ale nie tylko z powodu zaparć warto unikać stresu. Stres może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie jelit, dlatego ważne jest, aby znaleźć sposoby na jego redukcję, takie jak medytacja, joga czy głębokie oddychanie. Dla innych może to być również oddawanie się ulubionej pasji, jak ogrodnictwo czy majsterkowanie.
– Postarajmy się wyrobić regularny nawyk wypróżniania, aby uniknąć zatrzymywania stolca w jelitach. Idziemy do toalety, gdy tylko odczujemy potrzebę.
– Poprawmy swoją dietę: unikajmy spożywania dużych ilości produktów przetworzonych, tłustych potraw, a także produktów mlecznych, jeśli mamy nietolerancję laktozy.

Ratunek z apteki i z domu

Na rynku dostępne są różne rodzaje tabletek i preparatów stosowanych w leczeniu zaparć. Do popularnych typów należą:
– środki przeczyszczające – leki, które zwiększają ruchy perystaltyczne jelit, co pomaga przesunąć stolec przez przewód pokarmowy. Są to preparaty zawierające bisakodyl, senes lub składniki roślinne, takie jak korzeń rabarbaru. Ta grupa nazywana jest lekami drażniącymi, w przeciwieństwie do leków pęczniejących (babka lancetowata) oraz poślizgowych (płynna parafina). Do grupy środków działających drażniąco na jelito grube zalicza się też zioła, zwykle w formie herbatek do zaparzania. Mogą zawierać liście senesu, kłącze rzewienia, korzeń kruszyny lub szakłaku amerykańskiego. Preparaty ziołowe stosowane w nadmiarze i przez długi okres mogą prowadzić do zaparć nawykowych;
– preparaty zawierające błonnik pokarmowy – zmiękczają stolec i poprawiają jego konsystencję, co ułatwia wypróżnianie;
– osmotyczne środki przeczyszczające – te leki działają poprzez zwiększenie ilości wody w jelicie, co powoduje zmiękczenie stolca i ułatwia jego wydalenie. Mogą to być preparaty zawierające polietylenoglikol lub laktulozę. Do tej grupy zalicza się również wlewki doodbytnicze;
– probiotyki. Niektóre badania sugerują, że suplementacja probiotykami może pomóc w regulacji pracy jelit i zmniejszeniu problemów z zaparciami poprzez przywrócenie równowagi mikroflory jelitowej.

Ważne jest jednak, aby przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek leków lub suplementów skonsultować się z lekarzem, który przeprowadzi ocenę i zaleci odpowiednią terapię, uwzględniając indywidualne potrzeby i czynniki ryzyka pacjenta. Niektóre leki mogą mieć działania niepożądane lub interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby stosować je zgodnie z zaleceniami specjalisty. Znanym od wieków sposobem na zaparcie, stosowanym choćby w wojsku, jest zażycie oleju rycynowego. Działanie przeczyszczające pojawia się po około 2–3 godzinach od przyjęcia oleju – w przypadku osób dorosłych 1–2 łyżek. Rekomendował ten sposób poczciwy wojak Szwejk.

 

 


Oceń artykuł
Wczytuję ocenę...

 

POLECANE
Niemiecki gigant planuje przeniesienie produkcji do Chin gorące
Niemiecki gigant planuje przeniesienie produkcji do Chin

"Berliner Zeitung" donosi, że znana niemiecka firma chemiczna BASF grozi opuszczeniem Niemiec i przeniesieniem się do Chin

Eksplozja w Zakładach Azotowych Puławy pilne
Eksplozja w Zakładach Azotowych "Puławy"

Na terenie Zakładów Azotowych "Puławy" doszło do niewielkiego wybuchu; dwie lekko poszkodowane osoby zostały przetransportowane do szpitali – poinformowała PAP w poniedziałek lubelska straż pożarna.

Klamka zapadła: jest decyzja w sprawie członkostwa Fideszu w EKR polityka
Klamka zapadła: jest decyzja w sprawie członkostwa Fideszu w EKR

Premier Węgier Viktor Orban oświadczył w poniedziałek po spotkaniu z szefową włoskiego rządu Giorgią Meloni w Rzymie, że w PE jego partia Fidesz nie przystąpi do Europejskich Konserwatystów i Reformatorów, w której jest jej ugrupowanie. Jako powód wskazał przyjęcie do tej grupy antywęgierskiej formacji z Rumunii.

Robert Lewandowski zabrał głos na temat swojej przyszłości w reprezentacji Wiadomości
Robert Lewandowski zabrał głos na temat swojej przyszłości w reprezentacji

Robert Lewandowski, w przeciwieństwie do Kamila Grosickiego, nie zamierza kończyć kariery w reprezentacji narodowej. "Mam 36 lat i wciąż ogień w sobie. Nikt z zewnątrz nie wpłynie na moją decyzję" - powiedział dzień przed wtorkowym meczem Euro 2024 z Francją w Dortmundzie.

Będą unijne sankcje na Hamas i żydowskich osadników? gorące
Będą unijne sankcje na Hamas i żydowskich osadników?

– Ministrowie spraw zagranicznych UE zawarli polityczne porozumienie o nałożeniu sankcji na Hamas oraz osadników żydowskich – powiedział w poniedziałek w Luksemburgu szef unijnej dyplomacji Josep Borrell. Na spotkaniu ustalono też podpisanie umowy o bezpieczeństwie między Unią a Ukrainą.

Spłonął magazyn zbożowy gorące
Spłonął magazyn zbożowy

W miejscowości Gozdowo pod Sierpcem spłonął w poniedziałek prywatny magazyn zboża. Wewnątrz znajdowało się około 500 ton ziarna. Na skutek działania ognia dach budynku zawalił się. Trwa dogaszanie pożaru. W akcji brało udział 21 zastępów straży pożarnej, w tym państwowej i ochotniczej.

W jakim składzie zagramy z Francją? Wiadomości
W jakim składzie zagramy z Francją?

– Spodziewam się, że trener Michał Probierz wystawi najmocniejszy skład na spotkanie z Francją. To są w końcu mistrzostwa Europy, a nie mecz towarzyski – powiedział PAP były piłkarz m.in. Lecha Poznań Łukasz Trałka przed ostatnim spotkaniem Polski w Euro 2024.

Odwołany dyrektor CSW Piotr Bernatowicz ujawnia kulisy decyzji resortu kultury tylko u nas
Odwołany dyrektor CSW Piotr Bernatowicz ujawnia kulisy decyzji resortu kultury

– Obawiam się, patrząc na to, co dzieje się obecnie w Zachęcie, że również CSW zostanie zdominowane przez nurt radykalnie lewicowy w sztuce przez taką też wąską grupę towarzyską – ocenił były już dyrektor Centrum Sztuki Współczesnej Piotr Bernatowicz.

Burza w Polsce 2050. Znany działacz odchodzi i oskarża władze partii z ostatniej chwili
Burza w Polsce 2050. Znany działacz odchodzi i oskarża władze partii

„Dziś zrezygnowałem z członkostwa w Polska 2050” – informuje w mediach społecznościowych pisarz, publicysta i komentator polityczny Aleksander Twardowski.

Ursula von der Leyen zwiększy sobie kompetencje? Beata Szydło przestrzega polityka
Ursula von der Leyen zwiększy sobie kompetencje? Beata Szydło przestrzega

„Media ujawniają, że Ursula von der Leyen przejmuje pod swoją bezpośrednią kontrolę 400 miliardów euro przeznaczonych na unijną politykę spójności. Brukselscy urzędnicy nawet nie ukrywają, że celem takiego ruchu jest jeszcze większe uzależnienie państw członkowskich od woli «królowej Europy»” – napisała Beata Szydło w serwisie X.

REKLAMA

Jak walczyć z zaparciami?

Temat wstydliwy, a jednak powszechny: zaparcie. Problem dotyczy od 20 do 30 procent światowej populacji, w Polsce około 13 procent, choć ten odsetek z roku na rok rośnie. Zdecydowanie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, ale coraz częściej borykają się z nim również dzieci. Z wiekiem zjawisko się nasila; powyżej 65. roku życia zmaga się z nim co druga osoba.
 Jak walczyć z zaparciami?
/ pixabay.com

Zaparcie, nazywane również zatwardzeniem, to stan, w którym człowiek ma trudności z wypróżnianiem lub wypróżnia się rzadziej niż zazwyczaj, a kał jest suchy, twardy i trudny do wydalenia. Objawy zaparć mogą obejmować również bolesność w okolicy brzucha, odczucie niepełnego wypróżnienia, wypróżnianie się rzadziej niż trzy razy w tygodniu, wydalanie małej ilości kału. Zaparcia mogą być krótkotrwałe i okazjonalne lub przewlekłe, trwające dłużej niż kilka tygodni. Sporadyczne lub krótkotrwałe zaparcia najczęściej nie stanowią odrębnej jednostki chorobowej, lecz są objawem chorobowym, niepożądanym.

Jak często trzeba się załatwiać?

Istnieje duże zróżnicowanie w tej materii. Dla niektórych ludzi normą jest oddawanie stolca trzy razy w ciągu dnia, a dla innych – trzy razy na tydzień. Wielu z nas robi to codziennie, a ci najbardziej „wyregulowani” – zawsze rano. Niektórzy nie odczuwają takiej potrzeby nawet raz na tydzień lub dłużej bez odczuwania dyskomfortu czy bólu. Generalnie przyjmuje się, że wypróżnianie rzadsze niż dwa razy na tydzień oznacza zaparcie. Oprócz niskiej częstotliwości towarzyszą mu inne objawy: niemożność defekacji mimo odczuwania takiej potrzeby, wydalanie twardego, zbitego kału, bóle brzucha, nadmierne parcie oraz uczucie niepełnego wypróżnienia.


Jakie są przyczyny zaparć?

Do najczęstszych należy dieta uboga w błonnik. Spożywanie jego niewystarczającej ilości może spowodować utwardzenie kału i trudności w jego wydaleniu. Kolejnym powodem jest brak nawodnienia; picie niewystarczającej ilości wody również skutkuje zbiciem masy kałowej i utrudnia jej transport przez jelita. Zaparcia lubią lenistwo i brak ruchu. Często skarżą się na nie osoby prowadzące siedzący tryb życia. Regularna aktywność fizyczna pomaga w pobudzeniu perystaltyki jelit, co sprzyja prawidłowej pracy przewodu pokarmowego. Na liście winowajców jest też niezdrowy tryb życia i stres. Może on wpływać na funkcjonowanie przewodu pokarmowego, powodując jego nadmierne napięcie i utrudniając wypróżnianie. Zaburzenia psychiczne i choroby, takie jak depresja czy jadłowstręt, także mogą wywoływać problemy z wypróżnianiem.

Zaparciom u kobiet sprzyjają zmiany hormonalne, zarówno te związane z cyklem menstruacyjnym, jak również z ciążą i menopauzą. W przypadku obu płci zaparcia mogą być skutkiem ubocznym przyjmowanych leków, takich jak opioidy, antydepresanty czy leki przeciwdrgawkowe i przeciwbólowe. W grupie przyczyn chorobowych pierwsze na liście są choroby układu pokarmowego, takie jak zespół jelita drażliwego, choroba Crohna czy zapalenie jelit. Zaparcia mogą być skutkiem niedrożności jelit, niedrożności przewodu pokarmowego, a nawet raka jelita grubego. Niekiedy przyczyna tkwi w anatomii, czyli wadliwej budowie ciała, jak w przypadku zwężenia odbytu czy uchyłku odbytnicy. Zaparcia mogą być również objawami towarzyszącymi cukrzycy i niedoczynności tarczycy oraz schorzeniom mięśniowo-nerwowym, jak w przypadku choroby Parkinsona i stwardnieniu rozsianym.
W razie przedłużających się problemów z wypróżnianiem lepiej udać się do lekarza, który ewentualnie skieruje nas na badania diagnostyczne.

Niebezpieczne zaparcia nawykowe

Nad wydalaniem możemy w pewnym zakresie panować i niestety w niektórych przypadkach skutki tego mogą być opłakane. Celowe wstrzymywanie stolca powoduje jego zbicie i utwardzenie, a rozciągnięcie wypełnionej odbytnicy osłabia odruch defekacji. Częste powstrzymywanie się od defekacji z różnych przyczyn, na przykład higienicznych lub towarzyskich, może prowadzić do zaparć nawykowych. To choroba, której objawy polegają na długotrwałym zatrzymaniu stolca w jelitach. Jest ona wynikiem słabej perystaltyki jelit oraz nadmiernego skurczu warstwy mięśniowej jelita grubego. Chorzy skarżą się na ciągłe uczucie senności oraz ścisku i pełności w jamie brzusznej. Przewlekłe zaparcia lub wstrzymywanie stolców mogą prowadzić do urazów i pęknięć w kanale odbytu. Trwałe powstrzymywanie się może również mieć inne, poważne konsekwencje. Mięśnie odbytnicy poddane ciągłemu naporowi masy kałowej ulegają rozciąganiu, a odruch potrzeby wypróżnienia się może wtedy zacząć zanikać.

Jakie mogą być skutki długotrwałych zaparć?

Długotrwałe zaparcia mogą prowadzić do przykrych konsekwencji dla zdrowia. Potencjalnym skutkiem długotrwałych zaparć są hemoroidy. Ciągłe napinanie się podczas prób wypróżniania może prowadzić do powstania hemoroidów, czyli poszerzonych naczyń krwionośnych w okolicy odbytu, które mogą być bolesne i krwawić. Nadmierne naprężanie podczas prób wypróżnienia, szczególnie gdy stolec jest twardy i suchy, może spowodować pęknięcia w okolicy odbytu, co jest bolesne i prowadzi do krwawienia. Zatrzymanie kału w jelitach może powodować wzdęcia, uczucie ciężkości i dyskomfort w brzuchu.

Przy długo trwających zaparciach może nastąpić utrudnione wchłanianie składników odżywczych z pokarmu, prowadząc do niedoborów witamin i minerałów. Niektóre badania sugerują, że mogą także zwiększać ryzyko rozwoju nowotworów jelita grubego, chociaż mechanizm tego związku nie jest jeszcze w pełni poznany. Zaburzone wydalenie przez długi okres znacząco pogarsza jakość życia, powodując dyskomfort fizyczny, frustrację i obniżenie samopoczucia. Dlatego ważne jest monitorowanie i leczenie zaparć, zwłaszcza jeśli są one przewlekłe lub prowadzą do poważnych objawów. W takiej sytuacji koniecznie trzeba się skonsultować z lekarzem w celu zdiagnozowania przyczyny i ustalenia odpowiedniego planu leczenia.

Jak leczyć zaparcia?

Zaparcia mogą być uciążliwe, ale istnieje kilka sposobów na ich łagodzenie i leczenie.
– Spożywajmy dużo błonnika, gdyż błonnik pokarmowy pomaga zmiękczyć stolec i ułatwia jego przesuwanie przez jelita. Produkty bogate w błonnik to owoce, warzywa, pełnoziarniste produkty zbożowe, rośliny strączkowe, orzechy i nasiona. Podstawową normą jest zwiększenie spożycia błonnika do 40–50 g dziennie. Dieta powinna zawierać: pieczywo żytnie, grube kasze, makaron razowy, brązowy ryż, otręby pszenne, siemię lniane. Jednak bazą diety przeciwdziałającej zaparciom są warzywa i owoce – głównie na surowo. Najlepiej dodawać je do każdego posiłku. W wielu przypadkach skuteczne są suszone śliwki. Warto również jeść częściej, ale mniejsze ilości, niż spożyć raz dziennie ogromny posiłek.
– Koniecznie trzeba pić dużo wody. Picie odpowiedniej ilości wody jest kluczowe dla utrzymania prawidłowej pracy jelit. Woda pomaga zmiękczyć stolec, co ułatwia jego wydalanie. Lekarze zalecają wypijanie 2,5–3 l płynów – najlepiej wody – dziennie. Dobrze działa również szklanka ciepłej wody na czczo. Do kategorii płynów można zaliczyć mleczne produkty fermentowane, jak kefir, zsiadłe mleko i maślanka.
– W poprawie perystaltyki istotna jest regularna aktywność fizyczna. Częste ćwiczenia, jazda na rowerze, pływanie, bieganie, a nawet krótkie spacery mogą pomóc pobudzić perystaltykę jelit i ułatwić wypróżnianie.
– To trudne wyzwanie, ale nie tylko z powodu zaparć warto unikać stresu. Stres może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie jelit, dlatego ważne jest, aby znaleźć sposoby na jego redukcję, takie jak medytacja, joga czy głębokie oddychanie. Dla innych może to być również oddawanie się ulubionej pasji, jak ogrodnictwo czy majsterkowanie.
– Postarajmy się wyrobić regularny nawyk wypróżniania, aby uniknąć zatrzymywania stolca w jelitach. Idziemy do toalety, gdy tylko odczujemy potrzebę.
– Poprawmy swoją dietę: unikajmy spożywania dużych ilości produktów przetworzonych, tłustych potraw, a także produktów mlecznych, jeśli mamy nietolerancję laktozy.

Ratunek z apteki i z domu

Na rynku dostępne są różne rodzaje tabletek i preparatów stosowanych w leczeniu zaparć. Do popularnych typów należą:
– środki przeczyszczające – leki, które zwiększają ruchy perystaltyczne jelit, co pomaga przesunąć stolec przez przewód pokarmowy. Są to preparaty zawierające bisakodyl, senes lub składniki roślinne, takie jak korzeń rabarbaru. Ta grupa nazywana jest lekami drażniącymi, w przeciwieństwie do leków pęczniejących (babka lancetowata) oraz poślizgowych (płynna parafina). Do grupy środków działających drażniąco na jelito grube zalicza się też zioła, zwykle w formie herbatek do zaparzania. Mogą zawierać liście senesu, kłącze rzewienia, korzeń kruszyny lub szakłaku amerykańskiego. Preparaty ziołowe stosowane w nadmiarze i przez długi okres mogą prowadzić do zaparć nawykowych;
– preparaty zawierające błonnik pokarmowy – zmiękczają stolec i poprawiają jego konsystencję, co ułatwia wypróżnianie;
– osmotyczne środki przeczyszczające – te leki działają poprzez zwiększenie ilości wody w jelicie, co powoduje zmiękczenie stolca i ułatwia jego wydalenie. Mogą to być preparaty zawierające polietylenoglikol lub laktulozę. Do tej grupy zalicza się również wlewki doodbytnicze;
– probiotyki. Niektóre badania sugerują, że suplementacja probiotykami może pomóc w regulacji pracy jelit i zmniejszeniu problemów z zaparciami poprzez przywrócenie równowagi mikroflory jelitowej.

Ważne jest jednak, aby przed rozpoczęciem stosowania jakichkolwiek leków lub suplementów skonsultować się z lekarzem, który przeprowadzi ocenę i zaleci odpowiednią terapię, uwzględniając indywidualne potrzeby i czynniki ryzyka pacjenta. Niektóre leki mogą mieć działania niepożądane lub interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest, aby stosować je zgodnie z zaleceniami specjalisty. Znanym od wieków sposobem na zaparcie, stosowanym choćby w wojsku, jest zażycie oleju rycynowego. Działanie przeczyszczające pojawia się po około 2–3 godzinach od przyjęcia oleju – w przypadku osób dorosłych 1–2 łyżek. Rekomendował ten sposób poczciwy wojak Szwejk.

 

 



Oceń artykuł
Wczytuję ocenę...

 

Polecane
Emerytury
Stażowe