Podkreślano, że wciąż trwający, równolegle do prac RDS, proces uzgodnień Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności, jak również przedłużające się prace nad projektami ustaw związanymi z Polskim Ładem utrudniają rozmowy partnerów społecznych. Projekty te powinny zostać przekazane partnerom społecznym do konsultacji wraz z założeniami projektu budżetu państwa na rok 2022, ponieważ mają wpływ na ocenę zaprezentowanych w projekcie założeń prognoz ekonomicznych i podstawowych wielkości makroekonomicznych w tym ich wpływu na PKB i inflację. Strona pracowników i strona pracodawców RDS nie wypracowały wspólnego stanowiska w sprawie propozycji średniorocznych wskaźników wzrostu wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej na 2022 rok, jednak strony wspólnie wskazały na kierunkową konieczność podważenia wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej w celu ochrony jakości administracji publicznej.

– Projekt założeń budżetu państwa na 2022 r. nie jest kompletny. Uważamy, że prognozy są konserwatywne, ale już dzisiaj wiemy, że ulegną zmianie. Sfera budżetowa w okresie pandemii i po, będzie miała dużo więcej zadań do spełnienia np. w związku z realizacją reform i ewentualnych kolejnych tarcz. Rząd dalej kontynuuje proces zamrażania wynagrodzeń. Taka sytuacja nie może mieć miejsca. Jesteśmy gotowi do rozmów na temat systemów wynagradzania w państwowej sferze budżetowej – podkreśliła Katarzyna Zimmer-Drabczyk kierownik biura eksperckiego KK NSZZ „Solidarność”.

Strona związkowa utrzymała swoje postulaty dot. płacy minimalnej i państwowej sfery budżetowej tj.

- wzrost wynagrodzeń w gospodarce narodowej powinien wynosić nie mniej niż 8,5%;

- wzrost wynagrodzeń w państwowej sferze budżetowej powinien wynosić nie mniej niż 12%;

- wzrost minimalnego wynagrodzenia za pracę powinien wynosić nie mniej niż 10,71%;

Strona pracowników i strona pracodawców Rady Dialogu Społecznego przyjęła także uchwałę w sprawie sytuacji w przemyśle lekkim w związku z wystąpieniem pandemii COVID-19. Strona społeczna wyraziła zaniepokojenie kondycją finansową przedsiębiorstw przemysłu lekkiego i możliwością utrzymania miejsc pracy w tym sektorze gospodarki, w tym w rzemiośle. Choć sektor produkujący odzież sygnalizował negatywny wpływ pandemii COVID-19 na jego funkcjonowanie, wsparcie publiczne kierowane było jedynie do importerów prowadzących działalność hurtową i detaliczną w zakresie sprzedaży odzieży i tekstyliów. Strona społeczna zwróciła się do strony rządowej z wnioskiem o uruchomienie pomocy państwa dla przedsiębiorstw sektora odzieżowego.